Sunday, November 11, 2012

നമ്മളുടെ പറശ്ശിനികടവ് മുത്തപ്പന്‍


മുത്തപ്പന്റെ കഥ 
അയ്യങ്കര ഇല്ലത്ത് വാഴുന്നവർ എന്ന നാടുവാഴിക്ക് കുട്ടികൾ ഇല്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നിയായ പാടിക്കുറ്റി അന്തർജ്ജനം ശിവഭക്തയായിരുന്നു. ശിവന് ബലിയായി അവർ പലതും അർപ്പിച്ചു. ഒരുദിവസം സ്വപ്നത്തിൽ അന്തർജ്ജനം ശിവനെ കണ്ടു. പിറ്റേദിവസം അടുത്തുള്ള ഒരു അരുവിയിൽ കുളിച്ച് കയറി വരവേ അവർ ഒരു കുഞ്ഞ് പൂമെത്തയിൽ കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. കുട്ടിയെ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് അവർ സ്വന്തം മകനെപ്പോലെ വളർത്തിത്തുടങ്ങി. ഈ കുട്ടി ഇവരുടെ മനയ്ക്ക് അടുത്തുള്ള കാട്ടിൽ അമ്പും വില്ലുമെടുത്ത് വേട്ടയ്ക്കു പോകുന്നത് പതിവായിരുന്നു. താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരുമൊത്ത് ഈ കുട്ടി ഭക്ഷണം കഴിക്കുമായിരുന്നു. ഇതു രണ്ടും നമ്പൂ‍തിരി ആചാരങ്ങൾക്ക് എതിരായതിനാൽ മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടിയോട് ഇവ നിറുത്തുവാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. പക്ഷേ ഈ അഭ്യർത്ഥന കുട്ടി ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ ഇതിൽ വളരെ നിരാ‍ശനായി. ഒരു ദിവസം കുട്ടി അവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തെത്തി അമ്പും വില്ലുമെടുത്ത് തീക്കണ്ണുകളോടെ തന്റെ വിശ്വരൂപം കാണിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഇത് ഒരു സാധാരണ കുട്ടി അല്ലെന്നും ദൈവമാണെന്നും മനസ്സിലായി. അവർ അവന്റെ മുൻപിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. കുട്ടി അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചു. ഇതിനു ശേഷം ദൈവം അയ്യങ്കരയിലേക്ക് യാത്രയായി. പക്ഷേ കുന്നത്തൂരിന്റെ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം കണ്ട് ദൈവം അവിടെ തങ്ങുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. പനമരങ്ങളിലെ കള്ള് കണ്ട് ദൈവം ആകൃഷ്ടനായി.
നിരക്ഷരനായ ചന്ദൻ എന്ന കള്ള് ചെത്തുകാരൻ തന്റെ പനമരങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്നും രാത്രി കള്ള് മോഷണം പോവുന്നതായി കണ്ടുപിടിച്ചു. അങ്ങനെ പനകൾക്ക് കാവൽ കിടക്കുവാൻ ചന്ദൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ കാവൽ കിടക്കവേ ഒരു വൃദ്ധൻ പനയിൽ നിന്ന് തന്റെ കള്ള് മോഷ്ടിക്കുന്നതായി ചന്ദൻ കണ്ടുപിടിച്ചു. തന്റെ അമ്പും വില്ലുമെടുത്ത് ഈ വൃദ്ധനെ പനമരത്തിൽ നിന്ന് എയ്തിടാൻ ചന്ദൻ തീരുമാനിച്ചു. അമ്പു തൊടുക്കവേ ചന്ദൻ ബോധരഹിതനായി നിലത്തുവീണു. ഭർത്താവിനെ തിരക്കി വന്ന ചന്ദന്റെ ഭാര്യ അദ്ദേഹം ബോധരഹിതനായി നിലത്തു കിടക്കുന്നതു കണ്ട് നിലവിളിച്ചു. മുകളിലേക്കു നോക്കിയ അവർ മരത്തിനു മുകളിൽ ഒരു വൃദ്ധനെ കണ്ട് ഒരു അപ്പൂപ്പനെ എന്ന പോലെ മുത്തപ്പാ എന്ന് വിളിച്ചു. ദൈവത്തോട് തന്റെ ഭർത്താവിനെ രക്ഷിക്കാൻ അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു. പിന്നാലെ അവരുടെ ഭർത്താവിന് ബോധം തിരിച്ചുവന്നു.
അവർ മുത്തപ്പന് പുഴുങ്ങിയ ധാന്യങ്ങളും തേങ്ങാപ്പൂളും ചുട്ട മീനും കള്ളും നൈവേദ്യമായി അർപ്പിച്ചു. മുത്തപ്പന്റെ അനുഗ്രഹം അവർ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ചന്ദന്റെ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച് മുത്തപ്പൻ കുന്നത്തൂർ തന്റെ ഭവനമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇതാണ് പ്രശസ്തമായ കുന്നത്തൂർ പാടി. ഇന്നും മുത്തപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ വിശ്വാസികൾ പുഴുങ്ങിയ ധാന്യങ്ങളും തേങ്ങാപ്പൂളും നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കുന്നു. കുന്നത്തൂരിൽ ഏതാനും വർഷങ്ങൾ താമസിച്ചതിനു ശേഷം മുത്തപ്പൻ തന്റെ അവതാരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യ പൂർത്തീകരണത്തിനായി കൂടുതൽ അനുയോജ്യമായ ഒരിടത്തേക്കു മാറുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. കുന്നത്തൂ പാടിയിൽ നിന്ന് ആകാശത്തേക്ക് മുത്തപ്പൻ ഒരു അമ്പ് തൊടുത്തുവിട്ടു. ഈ അമ്പ് പറശ്ശിനിക്കടവിൽ വന്നു വീണു. ഇവിടെയാണ് പ്രശസ്റ്റമായ പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള തീർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞ ഈ അമ്പ് ഇന്ന് പറശ്ശിനിക്കാവ് ക്ഷേത്രത്തിലെ ഒരു അൾത്താരയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം മുത്തപ്പൻ പറശ്ശിനിക്കടവിൽ വസിക്കുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.


"കൂടെ തന്നെ നിന്ന് എല്ലാ ദുഖങ്ങളും മുത്തപ്പന്‍ തീര്‍ത്തു തന്നിട്ടില്ലേ? മേലിലും
 അങ്ങിനെ ചെയ്തു തരുന്നുണ്ട്" എന്ന വാക്കുകള്‍ ആശ്വാസത്തിന്റെ കുളിര്‍മഴയായി ഭക്തരുടെ മനസ്സില്‍ പെയ്തിറങ്ങുന്നു. ദീനതകള്‍ക്ക് ഇടയിലെ സാന്ത്വനമായ്, സ്നിഗ്ധ ഘട്ടങ്ങളിലെ മാര്‍ഗ ദര്ഷിയായി മനുഷ്യ ജീവിതതിലെങ്ങും ശ്രീ മുത്തപ്പന്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു

ഒരു തുടം കളും ഒരു കഷണം മീനുമായി മുന്‍പിലെത്തി "എന്റെ മുത്തപ്പാ" എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ വിളിപ്പുരതോടിയെതുന്ന ചൈതന്യ വിശേഷം മറ്റെവിടെ ഉണ്ട്?

ശ്രീ മുത്തപ്പന്‍ രക്ഷയ്ക്കുണ്ട്.

മുത്തപ്പനെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയുവാന്‍ താഴെ ക്ലിക്ക്  ചെയ്യുക ...

https://www.facebook.com/pages/%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%B6%E0%B5%8D%E0%B4%B6%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BF%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%95%E0%B4%9F%E0%B4%B5%E0%B5%8D-%E0%B4%AE%E0%B5%81%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%A8%E0%B5%8D/399596636780749?ref=nf


Thursday, October 25, 2012

ഫേസ്ബുക്ക്‌

"ഓ ..ഈ ട്രാഫിക്‌ കൊണ്ട് തോറ്റു ..ഇന്നും വൈകും ,എല്ലാ ദിവസവും ഇത് തന്നെ സ്ഥിതി ..മെട്രോ വന്നാല്‍ ഇതിനൊരു അറുതി വരും എന്ന് തോന്നുന്നു.പക്ഷെ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്നതല്ലാതെ ഇനിയും തീരുമാനമൊന്നും ആയില്ല.രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ തമ്മില്‍ വിലപേശി നീട്ടി നീട്ടി കൊണ്ട് പോവുകയല്ലാതെ ആരും പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാക്കുവാന്‍ പരിശ്രമിക്കുന്നില്ല.ഭരണപക്ഷം പ്രതിപക്ഷത്തെ കുറ്റപെടുത്തും അവര്‍ തിരിച്ചും ...ഒരിക്കലും നമ്മളുടെ നാട് നന്നാവില്ല .നന്നാവണന്മെങ്കില്‍ രാക്ഷ്ട്രീയകാരെ അടിച്ചു കൊല്ലണം ...വേറെ ഒരു സംസ്ഥാനത്തും ഇത് പോലെ ആയില്ല ,അവര്‍ പണി പറഞ്ഞ സമയത്ത് തന്നെ തുടങ്ങി ..ചിലയിടത്ത്  പൂര്‍ത്തി ആയത്തില്‍ കൂടി ട്രെയിന്‍ ഓടിയും തുടങ്ങി ." അരവി മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു.

അഞ്ഞെട്ടു വര്‍ഷമായി അയാള്‍  ഇതില്‍ കൂടി തന്നെയാണ് പോകുന്നതും വരുന്നതും ..വാഹനത്തിന്റെ എണ്ണം കൂടുന്നതിനു  അനുസരിച്ച്  റോഡിന്റെ വികസനം നടക്കുന്നില്ല.എവിടെ വികസിപ്പിക്കാന്‍ ?നഗരം സ്ഥലം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് വീര്‍പ്പു മുട്ടുകയല്ലേ ?അത് കൊണ്ടാണ് മെട്രോ എന്ന ആശയം വന്നത് .വരും മുന്‍പേ അതിന്റെ കമ്മീഷ്ന്‍ കീശയില്‍ ആക്കുവാനാണ് പലരും നോക്കുന്നത്.

മുന്നിലത്തെ വാഹനം പതുക്കെ നീങ്ങി തുടങ്ങി .അയാളും വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു .വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞു .കുളിച്ചു പാര്‍സല്‍ വാങ്ങിയ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌.ഇനി നാല് അഞ്ചു മണിക്കൂര്‍  ഫേസ് ബുക്കില്‍ .അവരുടെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഗ്രൂപ്പ്‌ കൂടായ്മ വളരെ ദ്രിഡമാണ് .സമയം കിട്ടുമ്പോള്‍ പുറത്തു പല സ്ഥലത്തും അവര്‍ ഒന്നിക്കും ..കാര്യങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യും ,ടൂര്‍ പോകും.അല്ലെങ്കില്‍ ഫേസ് ബുക്ക്‌ വഴി എല്ലായ്പോഴും ബന്ധപെട്ടു പലതും ചര്‍ച്ച ചെയ്യും .അത് അയാള്‍ക്ക്‌ ഈ നഗരത്തില്‍ ഒറ്റപെടലിന്റെ വേദന ഇല്ലാതാക്കി.ചാറ്റിങ് കഴിഞ്ഞാല്‍ കിട്ടുന്ന ചുരുങ്ങിയ സമയം മാത്രം ഉറക്കം. പിന്നെ രാവിലെ എഴുനേറ്റു വീണ്ടും ഓഫീസില്‍ .വൈകുന്നേരം വന്നാല്‍ പിന്നെ ഫേസ് ബുക്കില്‍.അടുത്ത വീട്ടില്‍ ആരാണോ എന്താണോ എന്നൊന്നും അയാള്‍ക്ക് നിശ്ചയമില്ല .ചില ഞായര്‍ ദിവസം അവരെ കാണാരുണ്ട് ..പക്ഷെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാറില്ല ..ഒന്ന് രണ്ടു തവണ അവര്‍ പരിച്ചയപെടുവാന്‍ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും കൂടുതല്‍ അടുക്കുന്നത് അയാള്‍ നിരുല്‍സാഹപെടുത്തി.ഫേസ് ബുക്കില്‍ നാലായിരത്തില്‍ പരം സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഉള്ള എനിക്ക് എന്തിനു അയല്‍വാസിയുടെ സൌഹൃദം...അയാള്‍ അങ്ങിനെ കരുതി.അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവരോടു എപ്പോഴും അകലം പാലിച്ചു.

പതിവുപോലെ അന്നും അയാള്‍ ഫേസ് ബുക്കില്‍ സൌഹൃദവല കൊഴുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.അടുത്ത ആഴ്ച പോകേണ്ട പിക്നിക് ഡിസ്കഷന്‍ നീണ്ടു.രാത്രി പതിനൊന്നു മണി ആയി കാണും .അയാള്‍ക്ക് എന്തോ വിമ്മിഷ്ട്ടം തോന്നി.പിന്നെ നെഞ്ചില്‍ വേദനയും തുടങ്ങി .അത് അയാള്‍ ചാറ്റ് ചെയ്തവരെ ഒക്കെ അറിയിച്ചു.പലരും പല നിര്‍ദേശങ്ങളും നല്‍കി ..ചിലര്‍ പ്രതികരിച്ചില്ല .

"ഹെലോ ഞാന്‍ ദൂരെയാണ് .ഐ  ആം ഹെല്പ് ലെസ്സ് ..അടുത്തുള്ളവരെ അറിയിക്കൂ .."ചിലര്‍ എഴുതി.അയാള്‍ പുളഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.എന്നിട്ടും അവസാന കൈ എന്നതുപോലെ
അയാള്‍ അടുത്തുള്ളവരെ പരതി ..ആരും ഓണ്‍ ലൈനില്‍ ഇല്ല ..അയ്യോ നബരും ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ പറ്റുനില്ല .വേദന കൂടി കൂടി വന്നു .അയാള്‍ നെഞ്ച് പൊത്തിപിടിച്ചു.
അയാള്‍ പതുക്കെ എഴുനേറ്റു ..കാറിന്റെ കീ എടുത്തു .എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഏതെങ്കിലും ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എത്തണം..മുന്‍വാതില്‍ കഷ്ട്ടപെട്ടു തുറന്നു ..ഒന്നോ രണ്ടോ അടി വെച്ചിരിക്കണം . പിന്നെ അയാള്‍ക്ക് ഒന്ന് ഓര്‍മയില്ല.

ഉണരുമ്പോള്‍ ആശുപത്രിയിലാണ്.ഒന്ന് രണ്ടു നേഴ്സ്മാരുണ്ട് .അവരുടെ അടുത്ത് കണ്ട മുഖം ഓര്‍മിച്ചു ..പക്ഷെ മനസ്സില്‍ വരുനില്ല ..അയാള്‍ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു .

"ഞാന്‍ സേതു ..നിങ്ങളുടെ അയല്‍വാസിയാണ് ..ഒന്ന് രണ്ടു തവണ നമ്മള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട് .ഇന്നലെ വീട്ടിലേക്കു വരുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ കുഴഞ്ഞു വീഴുന്നത് കണ്ടു ..അങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചതാണ് .നിങ്ങളെ ഇവിടെ ഒബ്സര്‍ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് "

അരവിക്ക്  എന്ത് പറയണം  എന്ന സംശയം ഉണ്ടായി ..ഒന്നും പറയാതെ അയാള്‍ കൈ കൂപ്പുക മാത്രം ചെയ്തു.അയാള്‍ അടുത്ത് വന്നു കൈ പിടിച്ചു.

പിന്നെ മനസ്സിലോര്‍ത്തു ഫേസ് ബുക്കില്‍ നാലോഅഞ്ചോ ആയിരം സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഉണ്ടായിട്ടു കാര്യം ഇല്ല ,അവര്‍ ഉണ്ടെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ അടുത്തു ഉള്ളവനെ തഴയാനും പാടില്ല ..അവസാനം അവന്‍ തന്നെ വേണ്ടി വന്നു മരണത്തില്‍ നിന്നും കോരിയെടുക്കുവാന്‍....

അരവി ഒന്ന് പറയാതെ അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.ഫേസ്ബുക്കിനു പുറത്തു അയാള്‍ക്ക് ആദ്യമായി ഒരു സുഹൃത്തു ഉണ്ടാവുകയായിരുന്നു .

കഥ ;പ്രമോദ് കുമാര്‍ .കെ.പി


Friday, October 19, 2012

വൃദ്ധസദനം

കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയായി വൃദ്ധസദനം വൃത്തിയാക്കുകയാണ് ..ചായം പൂശിയും പുല്ലുകള്‍ പറിച്ചും എന്ന് വേണ്ട ഏതെല്ലാം  രീതിയില്‍ മുഖം മിനുക്കുവാന്‍ പറ്റും അതൊക്കെ ചെയ്യുനുണ്ട് .ഇതുവരെ ഇവിടങ്ങളിൽ കാണാത്ത ഭാരഭാഹികളും മറ്റും സ്ഥിരം സന്ദര്‍ശനം നടത്തുന്നുമുണ്ട് ,അവരുടെതായ അഭിപ്രായങ്ങളില്‍ മുഖചായയിൽ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുന്നുമുണ്ട് .അന്തേവാസികള്‍ക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ അത്രക്ക് പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല.എന്തിനാണ് ഈ ഒരുക്കങ്ങള്‍ എന്നോ ഒന്നും അവര്‍ക്കറിയില്ല.മക്കള്‍ ഇവിടെ തള്ളിയ ഭൂരിഭാഗം പേര്‍ക്കും അതറിയാന്‍ താല്‍പര്യവും ഇല്ല.ഇവിടെ ഒരുകണക്കിന് സുഖം തന്നെ ..ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ കഴിയാമല്ലോ .അത്ര തന്നെ.എങ്കിലും പലരുടെയും ഉള്ളില്‍ വിങ്ങലാണ് ..പോറ്റി വളര്‍ത്തിയ മക്കള്‍ തന്നെ ഇങ്ങിനെ ചെയ്തല്ലോ എന്ന്.

ഇന്ന് എല്ലാവരോടും നന്നായി ഒരുങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു,എന്തിനാണെന്ന് തിരിച്ചു ചോദിച്ചുമില്ല അവര്‍ പറഞ്ഞുമില്ല.പതിനൊന്നു മണിയായികാണും.ഗേറ്റ് കടന്നു വരുന്നവരെ കണ്ടു ആനന്ദന്‍ നോക്കി ..ചാനല്‍കാര്‍ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.അയാള്‍ ഭാര്യ സുമതിയെ വിളിച്ചു കാണിച്ചു.കഴിഞ്ഞ കുറെ വര്‍ഷങ്ങളായി അവര്‍ ഇവിടെയാണ്‌ ,മക്കള്‍ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോള്‍ നല്ല നിലയില്‍. പക്ഷെ അവര്‍ക്ക് ഇവരെ നോക്കുവാന്‍ സമയമില്ല .അവര്‍ അവരുടെതായ തിരക്കില്‍ വിദേശത്തില്‍ ആണ് കുടുംബ സമേതം.മൂന്നോ നാലോ വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ വരും ,കാണാനല്ല അവിടുത്തെ ഇല്ലാത്ത പ്രാരാബ്ധങ്ങള്‍ പറയുവാന്‍.മുന്‍പ് ഒരിക്കല്‍ രണ്ടുപേരും വന്നു ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ എത്തിപെട്ടത്.പങ്കു കച്ചവടം ചെയ്ത അവര്‍ക്കുണ്ടായ ബാധ്യതകള്‍ തീര്‍ക്കുവാന്‍ വേണ്ടി വീട് പണയം വെച്ച്  പണം കൊടുത്തു.അവരുടെ പ്രാരാബ്ദങ്ങള്‍ക്ക് അറുതി വരാത്തതുകൊണ്ട് അത് വില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു.ആദ്യം വാടക വീട്ടില്‍ ..പിന്നെ ഇവിടെ ..ഇവിടെ ആക്കിയപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് വലിയ സ്നേഹം ഇല്ലാതെയായി .

അവര്‍ നല്ല നിലയില്‍ ആണെന്ന് അറിയാം .പക്ഷെ ഭാരം താങ്ങുവാന്‍ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പ്രാരാബ്ദകാരായി അഭിനയിക്കുന്നു.പല പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞതാണ് ആ വീടെങ്കിലും ഒന്ന് തിരികെ എടുത്തു തരുവാന്‍ ..അടുത്ത പ്രാവശ്യം ആകട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു.. ഇപ്പോള്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു.പിന്നെ ചോദ്യം നിര്‍ത്തി.സുമതി ഇതും പറഞ്ഞു കരയാത്ത ദിവസങ്ങള്‍ ഇല്ല .പലപ്പോഴും ശപിക്കുന്നതും കേട്ടിട്ടുണ്ട് .ഒരു തവണ മക്കളെ കാണുവാന്‍ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല.ഒരു അമ്മ ഇത്രയും സഹിക്കുമോ എന്നുപോലും തോന്നിപോയിട്ടുണ്ട് .ഇപ്പോള്‍ ഇതാണ് നമ്മളുടെ വീട് ,കുറെ കാലമായി .കുറവുകള്‍ അനവധി ഉണ്ടെങ്കിലും പോരുത്തപെട്ടു കഴിഞ്ഞു .എന്തോ ശബ്ദം അയാള്‍ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും ഞെട്ടി;പിന്നെ സുമതിയെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്കു നടന്നു.


ചാനലുകാര്‍ അവരുടെ പണി ആരംഭിച്ചിരിക്കണം.കരച്ചിലും കുറ്റം പറച്ചിലും ഒക്കെ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. അവതാരകയും കേമറമാനും എല്ലാം നന്നായി ചിത്രീകരിക്കുന്നുമുണ്ട് .എല്ലാവരും അവരുടെ മനസ്സിനുള്ളില്‍ അണയാതെ കൊണ്ട് നടന്ന തീയും കനലും പുറത്തേക്കു വിടുകയാണ്.ഇത്തരം മക്കളെ പ്രസവിച്ചതിനു സ്വയം പഴിക്കുന്നവരും ...അവരെ കുറ്റം പറയുന്നവരും.ചാനലുകാര്‍ക്ക് പായസം കുടിച്ച ഭാവം .ഇത് ഒരു മൂന്നു നാല് ഭാഗമാക്കി കാണിച്ചാല്‍ റെറ്റിംഗ് കൂടും...അങ്ങിനെ അവരുടെ മനസ്സില് പല ബിസിനെസ്സ് ചിന്തകള്‍ ..

അവതാരക സുമതിയുടെ മുന്നിലെത്തി .മൈക്ക് മുന്നിലേക്ക്‌ നീട്ടി ചോദിച്ചു

"അമ്മ എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തി ?"

"ഞാന്‍ മാത്രമല്ല ,എന്റെ ഭര്‍ത്താവും ഇവിടെയാണ് ..എത്തി പെട്ടതോന്നുമല്ല ,നമ്മള്‍ സ്വയം വന്നതാണ്.വയസ്സുകാലത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നതിലും ഭേദം ഇവിടെ കുറെ പേര്‍കൊപ്പം ഒരു കുടുംബം പോലെ കഴിയുന്നതാണ് എന്ന് തോന്നി .മക്കള്‍ ഒക്കെ വിദേശത്തിലാണ് ..അവര്‍ പല പ്രാവശ്യം കൊണ്ട് പോകുവാന്‍ വന്നതാണ് ..അറിയാത്ത ഒരു നാട്ടില്‍ പോയി വേറെ ഒരു സമൂഹത്തില്‍ കിടക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലത് നമ്മള്‍ അറിയുന്ന നമ്മളെ അറിയുന്നവര്‍കിടയില്‍ കഴിയുന്നതാണെന്ന് തോന്നി "...പിന്നെയും അവര്‍  എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.കൂടുതലും മക്കളെ പുകഴ്ത്തി കൊണ്ട് ...കേട്ടതൊന്നും വിശ്വാസം വരാതെ ആനന്ദന്‍ മിഴിച്ചിരുന്നു ..പിന്നെ സാവധാനം മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞു കാണും ..വിങ്ങി വിങ്ങി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് സുമതി മുറിയിലേക്ക് വന്നു .വന്നപാടെ അയാളുടെ മേലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .

"എനിക്ക് എന്റെ മക്കളെ കുറിച്ച് അന്യരോട് മോശം  പറയാന്‍ തോന്നിയില്ല ..അവര്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ നാണം കേടുവാന്‍ പാടില്ലല്ലോ ...എന്തായാലും അവര്‍ നമ്മളുടെ മക്കളല്ലേ ..അവര്‍ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്താലും നമ്മളല്ലേ ക്ഷമിക്കേണ്ടത്‌ ..."

അയാള്‍ ഒരമ്മയുടെ വലിപ്പം വീണ്ടും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു ..അവരെ ഒന്നുകൂടി അമര്‍ത്തി ആലിംഗനം ചെയ്തു.നിനക്ക് എപ്പോഴും ഞാന്‍ ഉണ്ട് എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ....

കഥ :പ്രമോദ് കുമാര്‍. കെ.പി.

Thursday, September 27, 2012

പ്രണയം

കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്
------------------------------


"ബസ്സ്‌ വരാന്‍ എന്താണ് ഇത്ര വൈകുന്നത് ? ഇന്ന് എതായാലും ഹെഡ് മാഷെ കാണാതെ ക്ലാസ്സില്‍ കയറുവാന്‍ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുനില്ല "

ഞാൻ  മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു .വൈകിയാല്‍ ഹെഡ് മാസ്റ്റര്‍ ഡയറിയില്‍ സൈന്‍ ചെയ്യണം ,എന്നാല്‍ മാത്രമേ ക്ലാസ്സിലെ ടീച്ചര്‍ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി വിടുകയുള്ളൂ.സ്റ്റോപ്പില്‍ വേറെ ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി കൂടി ഉണ്ട്.പിന്നെ കുറച്ചു പേരും.അവള്‍ സ്ഥിരം ഈ ബസ്സില്‍ എന്നോടൊപ്പം ഉള്ളതാണ് .നേരിട്ട് പരിചയപെട്ടിലെങ്കിലും അവളുടെ വീടും വീട്ടു കാരെയും ഒക്കെ അറിയാം.എന്റെ സ്കൂളിന്റെ എതിര്‍ വശത്തു ഉള്ള ഗേള്‍സ്‌ സ്കൂളില്‍ ആണ് അവള്‍ പഠിക്കുന്നതെന്നും .പക്ഷെ ബസ്‌ വൈകുന്നതിന്റെ യാതൊരു പരിഭ്രമവും അവളില്‍ കണ്ടില്ല.ഞാന്‍ ആകെ അസ്വസ്ഥനായി നില്‍കുകയാണ്‌ .ഏതായാലും നടക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു ,ഒന്നൊന്നര കിലോമീറ്റര്‍ നടന്നാല്‍ ജംഗ്ഷന്‍ എത്തും ,അവിടുന്ന് വേറെ ബസ്‌ കിട്ടും.ഞാന്‍ പുറപെട്ടു അത് കണ്ടിട്ടാവണം അവളും എന്നോടൊപ്പം നടന്നു തുടങ്ങി .ഞാന്‍ വളരെ വേഗത്തിലാണ് നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നത് അവളും അതെ സ്പീഡില്‍ വന്നു എന്നോടൊപ്പം കൂടി.

"ഒന്ന് മെല്ലെ നടക്കൂന്നെ ...ഞാനും ഉണ്ട്.."

"ആദ്യം കിട്ടുന്ന ബസ്സില്‍ തന്നെ പോണം ,അല്ലെങ്കില്‍ വഴക്ക് കിട്ടും "

"ഇനി പത്തു മണിക്കേ അവിടുന്നും ബസ്‌ ഉള്ളൂ ..അപ്പോഴേക്കും എത്തിയാല്‍ മതി "

"നിനക്ക് വേവലാതി ഒന്നും കാണുനില്ല ,ലേറ്റ് ആയാല്‍ പ്രശ്നം ഇല്ലേ ?'

"ഞാന്‍ ലേറ്റ് ആകാനാണ് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചത്‌ ..ഇന്ന് ഫസ്റ്റ് അവര്‍ മാക്സ് പരീക്ഷയാണ് ..ഇന്ന് എന്തായാലും അതില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാം."

ഞാന്‍ ഒച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചു ,അവളും ..അത് ഒരു സൌഹൃദത്തിന്റെ തുടക്കം ആയിരുന്നു .പിന്നീട് അത് പ്രണയം ആയി മാറിയോ  എന്നൊന്നും അറിയില്ല.അവളെ കാണാത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ എന്തോ ഒരു നീറ്റല്‍ മനസ്സില്‍ അനുഭവപെട്ടു.അവളെ തേടി അവളുടെ വീട്ടിനരുകില്‍ ചുറ്റി കറങ്ങി.പക്ഷെ സ്കൂള്‍ അവധികാലം എല്ലാം തകിടം മറിച്ചു .മാമന്റെ വീട്ടില്‍ അവധികാലം ആഘോഷിക്കാന്‍ പോയ അവളെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്തു. അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ (എസ് .എസ് .എല്‍ .സി )പഠനത്തിന്റെ കോച്ചിംഗ് ഒക്കെ നേരത്തെ ആരംഭിച്ചു ..അതില്‍ മുഴുകുംപോഴും മനസ്സ് പലപ്പോഴും അവളെ കാണുവാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു.ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ അവളുടെ വീട്ടിനരുകില്‍ കറങ്ങി ..പക്ഷെ ഫലം ഉണ്ടായില്ല.അവൾ തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു.

കാത്തു കാത്തു ജൂണ്‍ ഒന്നാം തിയതി വന്നു .പക്ഷെ അന്ന് അവള്‍ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ ഉണ്ടായിരുനില്ല.മനസ്സ് വേദനിച്ചു ..പിന്നെയും ദിവസങ്ങള്‍ ....അവള്‍ മാത്രം വന്നില്ല.പിന്നെ എപ്പോഴോ അറിഞ്ഞു അവളുടെ അച്ഛന്‍ ട്രാന്‍സ്ഫെര്‍ ആയി പോയപ്പോള്‍ അവളുടെ പഠിത്തവും അങ്ങോട്ടേക്ക് നീങ്ങിയെന്ന്  ..പിന്നെ അവളെ കണ്ടതേയില്ല .പത്താം ക്ലാസ്സിലെ പ്രധാനപെട്ട പരീക്ഷക്കുവേണ്ടി ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ വല്ലപ്പോഴും അവള്‍ മനസ്സിലെക്കൊടിവന്നു ...പിന്നെ പിന്നെ അവളുടെ മുഖം മനസ്സില്‍ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായി കൊണ്ടിരുന്നു .

നാല്  വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം 
-------------------------------
 രണ്ടാം വര്‍ഷമാണ്  ഈ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍ .ഈ കൊല്ലം മുതല്‍ അടിച്ചു പൊളിക്കണം .കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം മിണ്ടാപ്രാണിയായി ഒതുങ്ങികൂടാനെ കഴിഞ്ഞുളൂ.കാരണം തുടക്കം തന്നെ സീനിയര്‍മാരുടെ റാഗിംഗ് ..ഒന്നാം വര്‍ഷകാരന്‍ ഒന്നുകില്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍ ആയിരിക്കണം അല്ലെങ്കില്‍ കലാകാരന്‍ ആയിരിക്കണം ,അല്ലെങ്കില്‍ പത്തി നിവര്‍ത്താന്‍ സീനിയര്‍മാര്‍ വിടില്ല ,എന്തെങ്കിലും പണി തരും .അത് കൊണ്ട് ഒതുങ്ങികൂടുകയായിരുന്നു.പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു പഠിച്ച കോളേജില്‍ നമ്മളെ വലിയ കാര്യം ആയിരുന്നു .ഈ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജ് എന്തോ ,തുടക്കകാരനെ അംഗീകരിക്കില്ല .മിനിമം ഒരു കൊല്ലം സീനിയരുടെ  നിഴലില്‍ മാത്രം .എങ്ങിനെയോ ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞുപോയി

 ഈ കൊല്ലം അത് കൊണ്ട് തന്നെ നല്ല ഒരു ഗ്രൂപ്പ്‌ ഉണ്ടാക്കി അതിന്റെ മറവില്‍ ആയി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ .വീണ്ടും അവിടെ വെച്ച് അവളെ കണ്ടുമുട്ടി .അവള്‍ ഒന്നാം വര്‍ഷം ജോയിന്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.മനസ്സ് വീണ്ടും പാടിത്തുടങ്ങി ,അസ്സല്‍ ഒരു പ്രണയഗാനം .അവളും എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു .സൌഹൃദം പുതുക്കി.

റാഗിംഗ് ,രാഷ്ട്രീയം തുടങ്ങി കോളേജില്‍ ശ്രദ്ധിക്കപെടുന്ന എല്ലാ വേഷത്തിലും പയറ്റി. അതിനിടയില്‍ എങ്ങിനെയോ നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പ്രണയം വന്നുചേര്‍ന്നു. ...പലപ്പോഴും പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലായി  അവളെ സംരക്ഷിച്ചു .റാഗിങ്ങില്‍ നിന്നും ....കാമ്പസിലും ബസ്സിലും നഗരത്തിലും ഒക്കെയായി ..അതായിരുന്നുവോ പ്രണയം ..അറിയില്ല ..ഏകദേശം ഒന്നര വര്‍ഷം വീണ്ടും  പ്രണയിച്ചിരിക്കാം ..ഒഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്സ്‌ മുറികളില്‍,കാമ്പസില്‍ തണല്‍ നല്‍കിയ വൃക്ഷത്തിന്‍ കീഴെ ...ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ ...പക്ഷെ പറഞ്ഞതൊന്നും പ്രണയത്തെ കുറിച്ചായിരുനില്ല .പലതരം വിഷയങ്ങള്‍ ..പക്ഷെ രണ്ടു പേരും പരസ്പരം ഇഷ് ട്ടപെട്ടിരുന്നു.

      ഒരിക്കല്‍ അത്യാവശ്യം പറയാന്‍  ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു  ഒരു കൂള്‍ ബാറില്‍  അവള്‍ എന്നെ വിളിച്ചു കയറ്റി.

"പ്രേം എന്റെ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്നു ..നിങ്ങള്‍ ഉറപ്പു പറയുവാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം ..അച്ഛന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അനുസരിക്കും "

ചെറിയൊരു സൂചന അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളില്‍ നിന്നും കിട്ടിയതിനാല്‍ ഞെട്ടിയില്ല.ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

"ഈ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിയുന്ന ആണ്‍കുട്ടികളും പുര നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളും ഒരുപോലെയാണ് ..എപ്പോഴും അവസരത്തിന് വേണ്ടി കാത്തു നില്‍ക്കണം.അത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു ഉറപ്പു തരാന്‍ വയ്യ.ഞാന്‍ ജയിച്ചാല്‍ തന്നെ പെട്ടെന്ന്  ജോലി കിട്ടുമോ എന്നൊന്നും ഉറപ്പില്ല .അത് കൊണ്ട് നിനക്ക് വന്നത് നല്ല ആലോചന ആണെങ്കില്‍ അത് മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ ."ഞാന്‍ വേദനയോടെയെങ്കിലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു .

അവള്‍ ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി ..ഞാന്‍ മുഖം തിരിച്ചു .പിന്നെ പറഞ്ഞു

"നമ്മള്‍ യുവാക്കള്‍ ഒരിക്കലും നന്നായി ചിന്തിക്കുന്നില്ല.എല്ലാവരും പ്രേമിക്കുന്നത് ഒരേ പ്രായക്കാരെ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു വയസ്സിനു അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടു വയസ്സിനു ഇളപ്പം ഉള്ളവരെ മാത്രം.പെണ്ണിന്റെ വയസ്സ് എപ്പോഴും പ്രശ്നം തന്നെ ആണ് .കൃത്യ സമയത്ത് കെട്ടിച്ചു വിട്ടിലെങ്കില്‍ പ്രശ്നം ആകും .അത് കൊണ്ടാണ് അധിക പ്രേമവും തകരുന്നത് .മിനിമം അഞ്ചോ ആറൊ വയസ്സ്  ഇളയതായ പെണ്‍പിള്ളേരെ  സ്നേഹിക്കണം .എന്നാല്‍ നമ്മള്‍ ഒന്ന് കരക്കണയുംപോള്‍ അവള്‍ പാകപെട്ടിരിക്കും .പിന്നെ ഈസിയായി  പ്രേമം കല്യാണത്തില്‍ എത്തിക്കാം."

അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല .തല കുനിച്ചിരുന്നു .കുറച്ചു സമയം ആരും സംസാരിച്ചില്ല .പിന്നെ ഞാന്‍ തന്നെ പറഞ്ഞു

"എനിക്ക് വിഷമം ഒന്നും ഇല്ല ..ഞാന്‍ നാളെ  സേക്രട്ട് ഹാര്‍ട്ട് കോണ്‍വെന്റിലെ ഏതെങ്കിലും ഒന്‍പതാം ക്ലാസ്സ്‌കാരിയെ  വലവീശി പിടിച്ചോളാം. അതാവുമ്പോള്‍ ജോലികിട്ടുമ്പോള്‍ കറക്റ്റ് സമയം ആയിരിക്കും."

അവള്‍ പൊട്ടിചിരിച്ചു.അന്ന് നമ്മള്‍ അവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു...പ്രണയത്തിൽ നിന്നും ..

ഒരു മാസത്തിനുള്ളില്‍ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു .ഞാനും പോയിരുന്നു .അവശകാമുകന്‍ ആയി മാറി നില്കരുതല്ലോ.എന്റെ പഠിത്തം കഴിയും വരെ അവള്‍ ആ കോളേജില്‍  തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.നല്ല ഒരു സുഹൃത്തായി.എന്റെ അവസാന കോളേജ് ദിവസം വിടപറയൽ ചടങ്ങൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്നെ അടുത്തേക്ക്‌ വിളിച്ചു.കൂട്ടുകാരികൾക്കിടയിൽ നിന്ന
അവള്‍ ആരും കേള്‍ക്കാതെ ചോദിച്ചു

"ഒന്‍പതാം ക്ലാസ്സുകാരിയെ വളച്ചോ ?അതിനെ തന്നെ കെട്ടുമല്ലോ അല്ലെ ?എന്നെയും കല്യാണത്തിന്  വിളിക്കണം .ഞാൻ തീർച്ചയായും വരും "

ഞാന്‍ തമാശ കേട്ടതുപോലെ ചിരിച്ചു  എന്ന് വരുത്തി.പിന്നെ യാത്ര പറഞ്ഞു മുന്നോട്ടേക്ക് നടന്നു.കുറച്ചുദൂരം കഴിഞ്ഞു വെറുതെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ..അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നോ ?തോന്നിയതാവണം ..കാരണം എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു കിടക്കുകയയിരുന്നല്ലോ  ...


കഥ :പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി



Friday, September 14, 2012

സോറി

ഇന്നേക്ക് ഉത്സവം തീരും ..കഴിഞ്ഞ ഒരു ആഴ്ച നല്ല കോളായിരുന്നു .നാളെ മുതല്‍ ഭിക്ഷ പാത്രം  കൊണ്ട് വേറെയിടത്തെക്ക് നീങ്ങണം.ഈ സീസണ്‍ അത്രക്ക് മോശമില്ല ,എല്ലായിടത്തും നല്ല ആള്‍ കൂട്ടമായിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് തന്നെ പൈസക്കും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല.ഇത്തവണ  എങ്കിലും  പൊളിഞ്ഞ കുടില്‍ ഒന്ന് നന്നാക്കണം .മഴയും വെയിലും കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പോണ്ടാട്ടിയെ നല്ല ഒരു താവളത്തില്‍ ആക്കണം.ശരീരം അനങ്ങി അധികം ജോലിയൊന്നും അവള്‍ക്കു ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.ചേരിയിലെ ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ സഹായിക്കുന്നതിനാല്‍ അങ്ങിനെ ജീവിച്ചു പോകുന്നു.എനിക്ക് എല്ലാ ദിവസവും അവിടെ എത്താന്‍ പറ്റാറില്ല.ഉത്സവവും പള്ളി പെരുനാളും ഒക്കെ വന്നാല്‍ ആഴ്ചയിൽ  ഒന്നോ രണ്ടോ തവണയാണ് പോകാറുള്ളത്. അടുത്താണെങ്കിൽ മാത്രം.എന്തായാലും നാളെ പോകണം.അതിനു ശേഷം വേറെ സ്ഥലം നോക്കി പോകാം.തന്റെ അരയിലുള്ള പണസഞ്ചി അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടോയെന്നു ഒന്ന് കൂടി ഉറപ്പു വരുത്തി.

ഗാനമേള തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നുന്നു.അധികം പേര്‍ പുറത്തേക്കു വരുന്നില്ല .അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇനി അധികം ഇവിടെ തങ്ങിയിട്ട് കാര്യമില്ല.റോഡിലെക്കിറങ്ങാം.അവിടെ  ആവുമ്പോൾ  റോഡിൽ നിന്ന് കറങ്ങുന്നവര്‍ വല്ലതും തരും.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഇവിടേയ്ക്ക് തന്നെ മടങ്ങി വരാം.അപ്പോഴേക്കും ഗാനമേള കഴിയും.ഞാൻ കഷ്ട്ടപെട്ടു എഴുനേറ്റു മുടന്തി മുടന്തി കൊണ്ട് റോഡിലേക്ക് നടന്നു.

ആനപന്തി വഴി മുറിച്ചുകടന്നാല്‍ വേഗം റോഡിലെക്കെത്താം.ഞാൻ  അതുവഴി നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചില്‍ കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞു അവിടെ നിന്ന് കരയുകയാണ്.നാലു അല്ലെങ്കില്‍ അഞ്ചു വയസ്സേ കാണൂ.അടുത്തൊന്നും ആരെയും കണ്ടില്ല .ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്  അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.അപ്പോൾ കുട്ടിയുടെ കരച്ചില്‍ ഉച്ചത്തിലായി.തന്റെ വേഷവും നടപ്പും കണ്ടിട്ടാവും.

 "കരയേണ്ട മോളെ...നീ എന്താണ് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ..?"

"അമ്മയെയും അച്ഛനെയും കാണുനില്ല " അവള്‍ വിതുമ്പി വിതുമ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കൈ വിട്ടു പോയതാണ്..അവര്‍ അന്യേഷിക്കുന്നുണ്ടാവും.കുഞ്ഞിനെ പോലീസ് പോസ്റ്റില്‍ കൊണ്ടുചെല്ലാം .അയാള്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു.

എന്നോടുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ ഭയം കുറച്ചു പോയിരുന്നു.ഞാൻ  അച്ഛനെ കാട്ടിതരാം എന്ന് പറഞ്ഞു കുഞ്ഞിന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു പോലീസ്‌ പോസ്റ്റിലേക്ക് നടന്നു.നടക്കുമ്പോള്‍ കുട്ടിയില്‍ നിന്നും കാര്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു  മനസ്സിലാക്കി .കുട്ടിയോടും എവിടെക്കാണ്‌ പോകുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു .അവിടെ നിന്ന് പോലീസ് കാര്‍ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും  കാണിച്ചുതരും എന്നും പറഞ്ഞു.അവള്‍ക്കു സമ്മതമായി.ഉത്സവം പ്രമാണിച്ച് ഓഫീസിനരുകില്‍ പോലീസുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു മുറി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌.അവിടേക്ക് പോകാം.

എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല .തലയ്ക്കു ഒരു അടി കിട്ടിയെന്നു തോന്നി.പിന്നെ ബോധം പോയി.ഉണരുമ്പോള്‍ പോലീസ് ഔട്ട്‌ പോസ്റ്റില്‍ ആയിരുന്നു.ദേഹമാകെ അസ്ഥി തറക്കുന്ന മാതിരി വേദന.എല്ലായിടത്തും മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌ .രക്തം അവിടവിടങ്ങളില്‍ പൊടിയുന്നു.തന്റെ അരയിലെ പണവും നഷ്ട്ടപെട്ടെന്നു തനിക്കു മനസ്സിലായി.ശരീരത്തിലെ വേദനയെക്കാൾ  കൂടുതൽ എനിക്ക് നൊന്തത്‌ പണം നഷ്ട്ടപെട്ടുപോയതിലായിരുന്നു.പുറത്തു എന്തൊക്കെയോ ബഹളം ..കുറേപേര്‍ തന്നെ കാണാന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നു.കുട്ടികളെ മോഷ്ട്ടിക്കുന്നവനെ കാണുവാനുള്ള തിരക്കാണെന്ന് അവരുടെ സംസാരത്തില്‍ നിന്നും പെരുമാറ്റത്തില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായി.കാര്യങ്ങള്‍ പോയ വഴി അതിഭീകരമാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
 
ഒരു പോലീസുകാരന്‍ വീണ്ടും എന്നെ തൂക്കിപിടിച്ചു ,രണ്ടു ഇടി കൂടി തന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

"നീയേത്  ഗ്യാങ്ങില്‍ പെട്ടതാട ?",തമിഴോ ഹിന്ദിയോ?പറയെടാ?"

"സര്‍ ,ഞാന്‍ ഈ പെട്ടുതറ ചേരിയിലെതാണ്...കുഞ്ഞു ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന്  കരഞ്ഞപ്പോള്‍ സഹായിച്ചതാണ് "

മറുപടി പറഞ്ഞു തീരും മുന്‍പേ വീണ്ടും അടി കിട്ടി.പുളഞ്ഞുപോയി.വീണ്ടും കുറെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ,അടികള്‍ ..നിസ്സഹായനായി ഞാനും .,കാഴ്ച കണ്ടു രസിച്ചു ജനങ്ങളും.

പെട്ടെന്ന് ഉള്ളില്‍ നിന്ന് ആരോ വന്നു പോലീസുകാരന്റെ കാതില്‍ എന്തോ പറഞ്ഞു.പോലീസുകാരന്‍ എന്നെയും  കൂട്ടി അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു .എസ് .ഐ യോ മറ്റോ ആയിരിക്കാം.എന്റെ  ചുമലില്‍ കൈവെച്ചു പറഞ്ഞു.

"സോറി..നമ്മള്‍ക്ക് തെറ്റ് പറ്റി പോയി.ആ കുഞ്ഞു കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞപ്പോളാണ് സംഗതി പിടി കിട്ടിയത് "

ഞാൻ  എസ് .ഐ .ചൂണ്ടിയ  ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി .ആ കുഞ്ഞു അയാളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

 "താങ്ക്യൂ  അങ്കിള്‍ ..ഞാന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞിട്ടു ഈ മാമന്‍മാര്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല..".എന്നിൽ  ഒരു ദീര്‍ഘ നിശ്വാസം ഉയര്‍ന്നു.കണ്ണുകളില്‍ കണ്ണുനീര്‍ തളം കെട്ടി നിന്നു .

"വീണ്ടും സോറി പറയുന്നു...നിങ്ങള്‍ക്ക് പോകാം  "എസ് .ഐ  വീണ്ടും വന്നു പറഞ്ഞു.

കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ എസ.ഐ യെ നോക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ  വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

"നിങ്ങളുടെ ഈ സോറി എനിക്കുണ്ടായ നഷ്ടങ്ങള്‍ തിരിച്ചു തരില്ല ,വേദന അകറ്റുകയും ഇല്ല .കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാകും മുൻപേ  നിങ്ങള്‍ ജനങ്ങളും പോലീസുകാരും വിധികള്‍ നടപ്പിലാക്കരുത്...അതുകൊണ്ട് ഈ സോറി  നിങ്ങളുടെ കൈയ്യില്‍ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.ഇനിയും പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കെണ്ടതല്ലേ  "


ഒരു കൊടുംകാറ്റു പോലെ ഞാൻ പുറത്തേക്കു നടന്നു ..കാഴ്ച കാണാനെത്തിയ ജനങ്ങളും ഒന്നൊന്നായി  പിരിഞ്ഞു  പോയി കൊണ്ടിരുന്നു.അവർക്കും ഈ വല്ലാത്ത ക്ലൈമാക്സ്‌ രസം നഷ്ട്ടപെടുത്തിയിരുന്നു .

കഥ; പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി





Thursday, September 13, 2012

ഉത്തരം

ആനവണ്ടി ചുരം കയറുകയാണ് ..രണ്ടു സൈഡിലും  തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഏതൊക്കെയോ പേരറിയാത്ത മരങ്ങള്‍ ..ഒരു വശത്തു അത് ബസ്സിനെക്കാള്‍ ഉയരത്തില്‍ ആണെങ്കില്‍ മറു വശത്തു അത് കീഴെയാണ്.ചിലയിടത്ത് കുഴികള്‍ കാണാം ..അഗാത ഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ ...അവിടങ്ങളില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ പേടിയാവുന്നു ..പിന്നെ അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു ഞാന്‍ എന്തിനു പേടിക്കണം .. മരണത്തെയോ ? അല്ലെങ്കില്‍ അപകടമോ ...രണ്ടു സംഭവിച്ചാലും എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല .  കാരണം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത  ഒരു അവസ്ഥയിലാണ് .പേടിയും അപകടവും മരണവും ഒക്കെയും ഒരു പോലെ കാണേണ്ട അവസ്ഥയില്‍.


  പിന്നെ പിന്നെ കാടിന് സൌന്ദര്യം വന്നതായി  തോന്നി തുടങ്ങി .പതുക്കെ മഴ പെയ്തു തുടങി .അത് കാടിനെ കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കി .പലപ്പോഴായി ഒരു അമ്പത് തവണ എങ്കിലും  ഇതിലെ പോയിട്ടുണ്ട് .അപ്പോഴൊന്നും ഇത് ഇത്ര മനോഹരമായി തോന്നിയില്ല .എങ്ങിനെ തോന്നാന്‍ ..മല കയറുന്നതുതന്നെ കൂട്ടുകാരോടൊത്തു അടിച്ചുപൊളിക്കാന്‍ ...എപ്പോഴും മദ്യപിച്ചുകൊണ്ട് ആയിരിക്കും ഈ വഴി കടന്നു പോകുന്നത്.വണ്ടിക്കുള്ളിലെ ആസ്വാദനം അല്ലാതെ മൂത്രമോഴിക്കുവാനോ ഫോട്ടോ എടുക്കുവാനോ മാത്രം ഇവിടങ്ങളില്‍ നിര്ത്തുന്നു .പകുതി ബോധത്തില്‍ എന്ത് പ്രകൃതി ..എന്ത് സൌന്ദര്യം ?  ..പിന്നെ കുറെദിവസം പല റിസോര്‍ട്ടില്‍ അവിടെയും അടിച്ചുപൊളി വെള്ളമടി .പുകച്ചു കളയുന്ന സിഗാറുകള്‍ ....പ്രകൃതിയുടെ സൌന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാന്‍ എന്ന പേരില്‍ മലകയരുന്നു .വെള്ളമടി മാത്രം ആസ്വദിക്കുന്നു ..കൂട്ടത്തില്‍ കാട്ടിറചിയും .മറ്റു ചിലതും .എല്ലാത്തിനും റിസോര്‍ട്ട്കാര്‍ റെഡി .നമ്മള്‍ പണം മാത്രം എറിഞ്ഞാല്‍ മതി.

ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ മുഖത്ത് പതിച്ചപ്പോള്‍  അയാള്‍ക്ക് രസം തോന്നി.ഇനിയും പതിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു ..എപ്പോഴും മഴയെ കുറ്റം പറയുന്ന ശപിക്കുന്ന അയാള്‍  മഴയെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.എല്ലാ മലയാളിയുടെയും സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമാണ് മഴ എന്ന് ചിലര്‍ പാടിപുകഴ്ത്തിയപ്പോള്‍ പുച്ഛം ആയിരുന്നു മനസ്സില്‍ ..രോഗങ്ങള്‍ ,അപകടങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരുന്ന മഴയെ അയാള്‍ക്ക്‌ എപ്പോഴും വെറുപ്പായിരുന്നു..ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്റെ പല കാര്യങ്ങളും തടസ്സപെടുത്തിയത് മഴയായിരുന്നു എന്ന് അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു .അത് കൊണ്ട് തന്നെ മഴ വെറുപ്പായിരുന്നു തന്റെ പല സ്വതന്ദ്ര്യത്തിനും ചെറുപ്പത്തില്‍  കടിഞാനിട്ടതും ഇതേ  മഴയായിരുന്നു.

ബസ്‌ മലമുകളിലെ ടൌണില്‍ എത്തി .ഇനി കുറച്ചു സമയം ഇവിടെ ഉണ്ട് ..ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ നിറുത്തിയതാണ്.ബസില്‍ നിന്നും പലരും ഇറങ്ങി ..കൂടുതല്‍ പേരും പോയത് അടുത്തുള്ള ബാറിലെക്കായിരുന്നു.വെറുതെ ബസ്സില്‍ ഇരിന്നു എല്ലാം നോക്കി കണ്ടു ..ഒന്നും കഴിക്കുവാന്‍ തോന്നിയില്ല,അത് കൊണ്ട് ബസ്സില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു.ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു..പട്ടണം ഷോപ്പിംഗ്‌ മാള്‍  കൊണ്ടും മറ്റു നൂതന കെട്ടിടങ്ങള്‍ കൊണ്ടും സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു.ആളുകള്‍ അവരുടെ ആവശ്യ ങ്ങള്‍ക്ക് പരക്കം പായുന്നു  എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് സന്ദോഷം മാത്രം  ..എല്ലാവരും ചിരിക്കുന്നു .സംസാരിക്കുന്നു .,ആര്‍ക്കും ഒരു വിഷമവും ഇല്ല ..കടകളില്‍ കച്ചവടം നന്നായി നടക്കുന്നു.എനിക്ക് മാത്രം എന്തെ ഇങ്ങിനെ ?

ബസ്‌ പിന്നെയും നീങ്ങി ..പ്രകൃതി കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയായത്‌ പോലെ ..നമ്മുടെ നാട് ഇത്ര സുന്ദരമായിരുന്നോ ?എന്നിട്ടാണോ ഞാന്‍ അടക്കം പലരും അവധി ആഘോഷിക്കാന്‍ മറുനാട്ടില്‍ പോയികൊണ്ടിരുന്നത് ..മുറ്റത്തെ മുല്ലക്ക് മണമില്ലല്ലോ..മറു നാട്ടിലുള്ളതിനെക്കാളും പ്രകൃതി രമണീയത നമ്മളുടെ നാട്ടിന് തന്നെ ..പക്ഷെ  നമ്മള്‍ അതൊന്നും കാണാതെ പണം കൊടുത്തു കൃത്രിമം കാണുവാന്‍ പോകുന്നു.അയാള്‍ ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു .

എന്തോ ശബ്ദം  കേട്ട് അയാള്‍ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും ഞെട്ടി.ബസ്സിലുള്ള കൂടുതല്‍ പേരും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.പിന്നില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്‍ അതിവേഗത്തില്‍ ലൈറ്റ് ഇട്ടു ഹോണ്‍ മുഴക്കി കൊണ്ട്
 വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഡ്രൈവര്‍ സ്ലോ ചെയ്തു കൊടുത്തു ..പക്ഷെ കാര്‍ ബസ്സിനെ മറികടന്നു ബസ്സിനു മുന്‍പില്‍ ചവുട്ടി നിറുത്തി. കുറച്ചു പേര്‍ ഇറങ്ങി ബസ്സില്‍ കയറി.കയരിയവരെ കണ്ടു അയാള്‍ ഞെട്ടി.അളിയനും കൂട്ടുകാരും .അവര്‍ അടുത്ത് വന്നു.

"എന്താ സൂരജ് ഇത് ..ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞില്ലേ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കണം എന്ന് ?"
"ഇനിയെന്തിനു റസ്റ്റ്‌ അളിയാ ...മുറിയില്‍ കിടന്നു മരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല ...അത് കൊണ്ടാണ് ആരും കാണാതെ ഇറങ്ങിയത്‌ ."

 ബസ്സിലുള്ളവര്‍ക്ക്  കാര്യങ്ങള്‍ കൂടെ വന്നവര്‍ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .അത് കൊണ്ട് തന്നെ അയാളുടെ എതിര്‍പ്പുകള്‍ ഒന്നും വിലപോയില്ല .അവര്‍ ബലം പ്രയോഗിച്ചു  പിടിച്ചു വണ്ടിയിലേക്ക് കയറ്റി.

. ...ബസ്സിലെ എല്ലാവരും ദയനീയതയോടെ അയാളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..അടുത്ത് തന്നെ മരിക്കുവാന്‍ പോകുന്ന ഒരാളെ കണ്ട  ഞെട്ടലോടെ ..

ചുരം ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് പ്രകൃതിയുടെ സൌന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുവാനായില്ല ..അളിയന്റെ ബലിഷ്ട്ടമായ കൈകല്‍ക്കുള്ളിളില്‍ ഒരറവുമാടിനെപോലെ ഒതുങ്ങിയിരിക്കുംപോള്‍ അയാള്‍ ചിന്തിച്ചതു മറ്റൊന്നായിരുന്നു .

"എന്റെ ശരീരം കാര്‍ന്നു തിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് വര്‍ഷങ്ങളായി  പുകച്ചുതുപ്പിയ സിഗരറ്റുകള്‍ ആണോ അതോ എപ്പൊഴും സേവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആള്‍ക്കഹോളോ  ?".

ഉത്തരം കിട്ടാതെ അയാളുടെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു ..പുറത്തു അപ്പോള്‍ മഴ തിമര്‍ത്തു പെയ്യുകയായിരുന്നു


കഥ: പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി


Thursday, August 30, 2012

അവിഹിതം

"ഹലോ ചന്ദ്രനല്ലേ "

"അതെ "..സ്ത്രീ ശബ്ദം ആണ് .നമ്പര്‍ അത്ര പരിചയം തോന്നുനില്ല ,ഇവിടുത്തെ നമ്പര്‍ ആണ്.അതും ലോക്കല്‍ കാള്‍ .ചന്ദ്രശേഖര്‍ എന്ന അയാളെ  ചന്ദ്രന്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നവര്‍ കുറവ്.അതും അടുപ്പം ഉള്ളവര്‍ മാത്രം.അതും നാട്ടിലെ ആള്‍ക്കാര്‍ മാത്രം .ഈ അന്യ നാട്ടില്‍ ഇത് ആരാണ്?

"എന്നെ മനസ്സിലായോ'?

"അത്രക്കങ്ങു പിടികിട്ടിയില്ല ,ഓര്‍മയില്ല "

"നിങ്ങള്ക്ക് എന്നെ മറക്കുവാന്‍ കഴിയുമോ?"

വീണ്ടും ചോദ്യം ആണ് .ആരായിരിക്കും ?ഒരു പിടിയും കിട്ടുനില്ല.ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
മറു തലക്കല്‍ കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദത ..പിന്നെ പറഞ്ഞു

"ഞാന്‍ ശോഭ ആണ് .എന്നെ മറന്നോ ?"

പെട്ടെന്ന് മനസ്സില്‍ ഒരാളല്‍ .മനസ്സ് പിന്നിലേക്ക്‌ ഓടി.ശോഭ ..എതാണ്ട് നിശ്ചയം  വരെ എത്തിയ ആറേഴു കൊല്ലാതെ പ്രേമം ..പക്ഷെ അവസാനം എന്തോ ഒരു ചെറിയ കുടുംബ പ്രശ്നം ..അതിന്റെ ഗതി മാറ്റി.പെണ്ണ് കൊടുക്കില്ലെന്ന് അവര്‍ ..ആര്‍ക്കു വേണം എന്ന് അയാളുടെ വീട്ടുകാര്‍.പരസ്പരം തകര്‍ന്ന ഹൃദയവുമായി അവര്‍  ..പിരിയാന്‍ തന്നെ ഉഗ്രമായ നിര്‍ദേശം .നാട്ടില്‍ നില്‍ക്കുവാന്‍ തോന്നിയില്ല .ഇവിടുതേക്ക് ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വാങ്ങിച്ചു.പിന്നെ ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നു നാട്ടില്‍ നിന്നും.ഇവിടെ എല്ലാം മറന്നു ജോലി ചെയ്തു ജീവിച്ചു.പിന്നാലെ കല്യാണവും കുടുംബവും ആയി.മനസ്സില്‍ എവിടെയോ ഒരറ്റത്ത് ചെറിയ നൊമ്പരമായി ശോഭ ഒതുങ്ങി.പിന്നെ പിന്നെ അവള്‍ മാഞ്ഞു തുടങ്ങി.അവള്‍ കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞു വിദേശത്തു  പോയി എന്ന് പിന്നെ അറിഞ്ഞു.

ഇരുപത്തി അഞ്ചു  വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവളുടെ കാള്‍ ..എന്തിനായിരിക്കും ?

"ഹലോ ,ചന്ദ്രന്‍ ..മനസ്സിലായില്ലേ ?"

"മനസ്സിലായി.നീ ഇവിടെ "?

"ഞാന്‍ കുറച്ചായി ഇവിടുണ്ട് ..ഫേസ് ബുക്കില്‍ നിന്നാണ് നിങ്ങളെ കിട്ടിയത് "
ഇപ്പോള്‍ എല്ലാവരെയും തിരയാന്‍ എളുപ്പമാണ് ..ഇത്തരം സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്ക്‌ ഉള്ളതിനാല്‍.

"സുഖമാണോ"?

"സുഖം "

പിന്നെ കുറെ സംസാരിച്ചു. പക്ഷെ പഴയ ബന്ധം ,അതിന്റെ വിഷയങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും കടന്നു വന്നില്ല.രണ്ടു പേരും വളരെ ശ്രദ്ധിചിരിക്കാം.അന്ന് സംഭാഷണം എപ്പോഴോ മുറിഞ്ഞു.പിന്നെ കൂടുതലും ഫേസ് ബുക്ക്‌ വഴിയായിരുന്നു അന്വേഷണങ്ങള്‍ ,വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ചത്.

ഒരു ദിവസം അവളുടെ വീട്ടിനരുകില്‍ ഒരാവശ്യ ത്തിനു പോയപ്പോള്‍  ഒന്ന് കയറി കാണാമെന്നു വിചാരിച്ചു.മുന്നേ അറിയിക്കാതെ സസ്പെന്‍സ് കൊടുക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.പരിചിതമായ സ്ഥലം ആയിരുന്നു ,പരിചിതമായ ഫ്ലാറ്റും.മുന്നേ ഇവിടെ വന്നിരുന്നു.കൂട്ടത്തിലെ ചില ഓഫീസര്‍ മാര്‍  ഇവിടെയായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്.സെക്യൂരിറ്റികാരനെ കണ്ടു നമ്പര്‍ കണ്ടു പിടിച്ചു.റൂമിന് മുന്നിലെത്തി ബെല്ലടിച്ചു.

വാതില്‍ തുറന്ന സ്ത്രീയെ കണ്ടു അമ്പരുന്നു.ആള്‍ വല്ലാതെ മാറിയിരിക്കുന്നു.പ്രായം ശരീരത്തെ വല്ലാതെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു. പണ്ട് ഇല്ലാത്ത കണ്ണട മുഖത്തിന്റെ ഭംഗി കുറക്കുന്നു.
അവളും അമ്പരന്നു.എന്നാലും ചെറു ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

"ചന്ദ്രന് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല ..കുറച്ചു നര വന്നു അല്ലാതെ."

അവള്‍ ക്ഷീണിതായായി തോന്നി.ചുമക്കുന്നുമുണ്ട് .വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതുപോലെ ...
'എന്താണ് ശോഭെ ..വല്ലതായിരിക്കുന്നുവല്ലോ ..'
'എന്ത് പറയാനാ ചന്ദ്ര ,പനി  പിടിച്ചു രണ്ടു ദിവസം ആയി ,ആര്‍ക്കും എന്നെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കുവാന്‍ സമയം ഇല്ല .പഴയ ഗുളിക കൊണ്ട് പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. "

കണ്ടപ്പോള്‍ വിഷമം തോന്നി.എങ്ങിനെ ചോദിക്കും ?എന്നാലും ചോദിച്ചു
"ഞാന്‍ കൂടെ വരാം ..ഡോക്ടറെ കാണുവാന്‍ ".
വിശ്വസിക്കനവാത്തതുപോലെ  അവള്‍ അയാളെ  നോക്കി .സമ്മതമാണ് എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ അയാള്‍ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു.

'ഓ.കെ ..ഞാന്‍ മകനെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ "

അവള്‍ അകത്തുപോയി കുറച്ചുസമയം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വന്നു .സാരി മാറിയിരുന്നു.
കാറില്‍ പിന്നില്‍ കയറാനൊരുങ്ങിയ അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു മുന്‍പില്‍ കയറ്റി.പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഇത് പോലെ ജീവിതം മുഴുവന്‍ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടവാളായിരുന്നു.എന്ത് ചെയ്യാം വിധി കളിച്ചു.യാത്രയില്‍ ഓരോരോ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.അവള്‍ കൂടുതല്‍ ഉന്മേഷവാതിയയതുപോലെ തോന്നിച്ചു.ഞാനും സന്തോഷവാനായിരുന്നു.

എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നു പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.സിഗ്നല്‍ തെറ്റിച്ചു വന്ന ഒരു ലോറി കാര്‍ ഇടിച്ചു തെറുപ്പിച്ച് നിര്‍ത്താതെ പോയി.ആള്‍ക്കാര്‍ ഓടികൂടി ..രണ്ടുപേരും മരിച്ചിരുന്നു.ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മരണത്തില്‍ അവര്‍ ഒന്നിച്ചു.അവര്‍ പോലും ആഗ്രഹിക്കാതെ ....

പക്ഷെ അന്ന് മുതല്‍ നാട്ടില്‍ പരന്ന കഥകളില്‍  അവരുടെ ദയനീയ മരണത്തെക്കാള്‍ അവരുടെ അവിഹിതമായിരുന്നു നാട്ടുകാര്‍ കൂടുതല്‍ ഊന്നിപറഞ്ഞത്‌ .മരിച്ചുമണ്ണടിഞ്ഞിട്ടും അവരുടെ അവിഹിതത്തിന്റെ അപവാദ പ്രചാരണങ്ങള്‍ കുറച്ചു കുടുംബങ്ങളില്‍ അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.


കഥ;പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി


Saturday, August 25, 2012

അരയിലൊരു കത്തി മനയിലൊരു മുത്തി

       തീവണ്ടി കുതിച്ചു പായുകയാണ് ..മാഹി കഴിഞ്ഞു, വടകരയോടു അടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ഇനി ശ്രദ്ധിക്കണം .വടകരകാര്‍ അങ്ങിനെയാണ് എവിടെയെങ്കിലും അല്പം ഗ്യാപ്‌ കണ്ടാല്‍ അവിടെ കയറി ഇരുന്നു കളയും.അത് മറ്റുള്ളവന് അസൌകര്യം ഉണ്ടാക്കുമെന്നോ,അവിടെ ഇരിക്കാന്‍ പറ്റുമോ  ,എന്നൊന്നും  നോക്കില്ല .ചോദിക്കുകയുമില്ല.കൂടാതെ കൂടെയുള്ളവനെ വിളിച്ചു  ഗ്യാപ് ഉള്ള സ്ഥാലം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യും.ഇത് ട്രെയിന്‍ യാത്ര തുടങ്ങിയത് മുതല്‍ കാണുന്നതാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ സഹയാത്രികാര്‍ വടകരകാരെ കാണുമ്പോള്‍ "ആപ്പടിക്കാന്‍ " വരുന്നുണ്ട് എന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്.വടകര എത്തുമ്പോള്‍ ഇതറിയുന്ന യാത്രക്കാര്‍ വിസ്തരിച്ചിരുന്നു ഉറക്കം നടിക്കും .വടകരകാര്‍ ഒക്കെ പലയിടത്തായി "ആപ്പടിച്ചു "കഴിഞ്ഞാല്‍ മാത്രം കണ്ണ് തുറക്കും.ഇങ്ങിനെ പല നാട്ടുകാരെപറ്റി ട്രയിനിലെ ചങ്ങാതിമാര്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നു..

തലശ്ശേരിക്കാര്‍ക്ക് സീറ്റ്‌ കിട്ടിയാല്‍ പത്രം വേണം ,അല്ലെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും വായിക്കാന്‍.അവര്‍ ആകെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞു നോക്കി അത് എവിടെ എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കും.പിന്നെ ആ യാത്രക്കാരില്‍ നിന്നും അത് കൈക്കലാക്കും.വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ അവന്‍ തന്നെ അത് പലര്‍ക്കും കൈമാറി തിരിച്ചു ഉടമസ്ഥന് കിട്ടുംപോഴെക്കും ഒരു വിധമായിരിക്കും.മാഹിക്കാരേകൊണ്ട് അത്ര വലിയ ശല്യം ഇല്ല ,അവര്‍ക്ക് സീറ്റ്‌ കിട്ടിയാല്‍ ഉറങ്ങിയിരിക്കും.കൊയിലാണ്ടിക്കാരാണ് ബഹളക്കാര്‍ ..വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞു ആള്‍ക്കാരെ കൊല്ലും.ഇവിടെയെല്ലാമുള്ള  യുവാക്കളെ കൊണ്ട് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല.അവര്‍ എവിടെയെങ്കിലും വായ നോക്കിയിരുന്നു കൊള്ളും .കോഴിക്കോടുവരെയുള്ളവരെയേ യാത്ര ചെയ്തു പരിചയമുള്ളൂ .പിന്നെ ഉള്ളവരുടെ കഥയറിയാന്‍ അതില്‍ കൂടുതല്‍ യാത്ര ചെയ്യണം.അതും പതിവായി.ഇപ്പോള്‍ കോഴിക്കോട് ജോലി കിട്ടിയതിനാല്‍ സീസണ്‍ ടിക്കെറ്റില്‍ പതിവായി അവിടെവരെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
ഇനി അയാള്‍ പറയും
രാവിലെ എഴുകാലിനാണ് ട്രെയിന്‍.ഞാന്‍ എപ്പോഴും ഓടി കിതച്ചാണ് സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തുന്നത് .വീട്ടില്‍ ഞാന്‍ മുത്തി എന്ന് വിളിക്കുന്ന മുത്തശ്ശി മാത്രം ആണുള്ളത് .ഓര്മവെക്കും മുന്‍പേ അച്ഛനും അമ്മയും പോയി.പിന്നെ ടീച്ചര്‍ ആയ മുത്തിയാണ് വളര്‍ത്തിയത്‌.ഉച്ച ഭക്ഷണം മുത്തി തയ്യാറാക്കി തന്നുവിടും.മുത്തി കാലത്ത് എഴുനേറ്റു കഷ്ട്ടപെടെണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാലും കേള്‍ക്കില്ല .ഇപ്പോള്‍ പണ്ടത്തെപോലെ വയ്യെങ്കിലും കഷ്ട്ടപെട്ട് എല്ലാം ഉണ്ടാക്കും.അതാണ്‌ പലപ്പോഴും വൈകിക്കുന്നത്.ഞാന്‍ ലഞ്ച് എടുത്തില്ലെങ്കില്‍ പിണങ്ങും .കുറെയായി കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നു.പലതവണ പെണ്ണ് കണ്ടതുമാണ്.പക്ഷെ എങ്ങിനെയൊക്കെയോ കയറിവരുന്ന  ഭൂതകാലം അതിനു തടസ്സം നില്‍ക്കുന്നു.പിന്നെ പിന്നെ അതും നിര്‍ത്തി. ..എല്ലാം ഒളിക്കുവാന്‍ വേണ്ടിയാണ് പിറന്ന നാട് ഉപേക്ഷിച്ചത്.എന്നിട്ടും...?

 ടീച്ചര്‍ മുത്തി നല്ല നിലയില്‍ പഠിപ്പിച്ചു.നല്ല മാര്‍ക്ക്‌ വാങ്ങി ജയിച്ചു .പഠിച്ച ഉടനെ ജോലി കിട്ടും എന്നായിരുന്നു വിശ്വാസം . വിശ്വാസം നഷ്ട്ടപെട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സ് മുരടിച്ചു.പിന്നെ ചെന്നെത്തിയത് ക്വട്ടെഷന്‍ ഗാങ്ങില്‍ ആയിരുന്നു.അവരോടൊപ്പം ഒന്ന് രണ്ടു വര്ഷം.എപ്പോഴും  അരയില്‍ കത്തിയുമായി നടന്നു,തനിക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന മനയിലെ മുത്തിയെ ഓര്‍ക്കാതെ പലതും ചെയ്തു ,കൊലപാതകം ഒഴികെ.ആരും മരിച്ചില്ല എന്നതാണ് സത്യം.പോലീസിന്റെ പിടിയില്‍ നിന്നും പലപ്പോഴും കഷ്ട്ടിച്ചു രക്ഷപെട്ടു ,അത് കൊണ്ട് തന്നെ പുറംലോകം അധികം എന്റെ വിവരം അറിഞ്ഞില്ല.പക്ഷെ എങ്ങിനെയൊക്കെയോ പോലീസ് ഹിറ്റ്‌ ലിസ്റ്റില്‍ പേര് കയറിയിരുന്നു.അതുകൊണ്ട് നാട്ടിലെ പ്രമാണിമാര്‍ക്ക് വിവരങ്ങള്‍ അറിയാമായിരുന്നു.മുത്തിയുടെ കാതിലും വിവരം എത്തി.കുറെ ഉപദേശിച്ചു.കണ്ണുനീര്‍ ആയി .അങ്ങിനെ മുത്തിയുടെ കൂടെ പിറന്ന നാടുപേഷിച്ചു, അങ്ങിനെ പല നാടുകള്‍ താണ്ടി ..അല്ല മാറേണ്ടി വന്നു..അവിടെയും ഭൂതകാലം വേട്ടയാടാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഉള്ളതെല്ലാം വിററു  പെറുക്കി മലയിറങ്ങി.മുത്തിയുടെ പഴയ ശിഷ്യന്‍ മുഖേന അത്രയൊന്നും വളരാത്ത നാട്ടില്‍ സ്ഥിര താമസം ആക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
വീടും പറമ്പും എളുപ്പത്തില്‍ കിട്ടി.അയാള്‍ മുഖേന കോഴിക്കോട്ടു നല്ല ഒരു ജോലിയും കൂടി കിട്ടി.ഇപ്പോള്‍ കുറച്ചു വര്‍ഷമായി എവിടെയാണ് ..ഈ സുന്ദരമായ നാട്ടില്‍ .അതുകൊണ്ട് തന്നെ
കുറച്ചു വര്‍ഷമായി സമാധാനം ഉണ്ട്.മുത്തിയും ഹാപ്പി ആണ്.

വണ്ടിയിറങ്ങി ആള്‍കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നിടത്തെക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു.പിറകില്‍ നിന്നും ആരോ പേര് വിളിച്ചതുകേട്ട് നിന്നു .ആള്‍കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും ഒരാള്‍ അടുത്തേക്ക് വന്നു

"എന്നെ മനസ്സിലായോ."

"ഇല്ല "

"ഞാന്‍ വര്‍ക്കിയുടെ മകനാണ് ?"

"ഏത് വര്‍ക്കിയുടെ ?"

"നിനക്കറിയില്ല അല്ലെ ?നീയും കൂട്ടരും പള്ളക്ക് കത്തി കയറ്റിയ മാമരം വര്‍ക്കിയെ?അപ്പന്‍ അന്ന് മുതല്‍ കിടപ്പിലാണ് ,അതും നരകിച്ചു .....നീ നാട് വിട്ടാല്‍ പിന്നെ നിന്നെ കണ്ടു പിടിക്കില്ലെന്ന് കരുതി അല്ലേട ?നിന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് എല്ലാവര്ക്കും പണി കൊടുത്തു ..നീ മാത്രം ബാക്കിയായി ."

 
എന്റെ മനസ്സില്‍ വര്‍ക്കിയുടെ രൂപം കയറിവന്നു.സണ്ണി മുതലാളിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തതാണ്.കൊല്ലേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.കുറച്ചുകാലം കിടത്തിയാല്‍ മതിയെന്നും ..ഏതോ  ലേലം പിടിക്കുവാനായിരുന്നു.ഞാന്‍ പണി കൊടുക്കുന്നവരെയൊക്കെപറ്റി മനസ്സിലാക്കി വെക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് മാമരം വര്‍ക്കി പെട്ടെന്ന് മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തി.

ഞാന്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി ,ആര് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ ?നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിലും സ്വന്തം തിരക്കിലും ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ജനങ്ങള്‍ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.നമ്മള്‍ തിരക്കില്‍ നിന്ന് വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നത് പലര്‍ക്കും അസൌകര്യമായി..പക്ഷെ ആരും ഒന്ന് പറഞ്ഞില്ല.
അവന്‍ പോക്കറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു  എന്തോ എടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

 "..നിന്നെ ഇവിടെ വച്ച് തീര്‍ത്തു ഞാന്‍ ജനസാഗരത്തില്‍ അലിയും ,ആരും ഒന്നും അറിയില്ല .എന്റെ അപ്പനോട് ചെയ്തതിനു നീയും അനുഭവിക്കണം "


പെട്ടെന്ന് വന്ന എന്തോ ശക്തിയില്‍ അവനെ തള്ളി മാറ്റി ഞാന്‍ ജനകൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഓടി...തിരിഞ്ഞു  നോക്കാതെ ..കുറെ ദൂരം ഓടി തിരിഞ്ഞു  നോക്കുമ്പോള്‍ ജനകൂട്ടം മാത്രം ..വര്‍ക്കിയുടെ മോന്റെ രൂപം അക്കൂട്ടത്തില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.ഓട്ടോ പിടിച്ചു ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ചെന്നു ..ബസ്സില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും കണ്ണുകള്‍ അവനെ പരതി കൊണ്ടിരുന്നു.

വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഉച്ചയായിരുന്നു.മയക്കത്തിലായിരുന്ന മുത്തി എന്നെ കണ്ടു അമ്പരുന്നു

."എന്താ മോനെ ?നേരത്തെ ,സുഖമില്ലേ ?".

"അത്രക്കൊന്നുമില്ല  മുത്തി ..ഒരു തലവേദന  "

"നീ ചോറ് തിന്നോ "

"ഇല്ല ..ഇപ്പോള്‍ വേണ്ട ഞാന്‍ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ ".

പിന്നെ മുത്തി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.ഞാന്‍ റൂമില്‍ കയറി വാതിലടച്ചു.പിന്നെ അവിടെയൊക്കെ പരതുവാന്‍ തുടങ്ങി.എങ്ങും കാണുനില്ല ..നിരാശ തോന്നി.എല്ലാം മാഞ്ഞു പോയി എന്ന് കരുതിയതാണ് ..പക്ഷെ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വരുന്നു.എല്ലാ മറയും നീക്കി.എന്റെ ജീവന് നേരെ ..

പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി .തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ കത്തി അലമാരക്കടിയില്‍ കണ്ടു. കിട്ടിയിരിക്കുന്നു എന്റെ പഴയ തോഴനെ.അവിടുന്ന് വരുമ്പോള്‍  ഉപേക്ഷിച്ചതാണ് .പിന്നെ വെറുതെ എടുത്തു സാധനങ്ങല്‍ക്കൊപ്പം വെച്ചതാണ്. .അവന്‍ അതെടുത്തു ഭദ്രമായി അരയില്‍ തിരുകി.എവിടെ നിന്നോ ഒരു പുത്തന്‍ ഉന്മേഷം അവനില്‍ ഉണ്ടായതുപോലെ ..എന്തോ ഒരു ധൈര്യം കൈവന്നതുപോലെ ...ഇനി എന്ത് വന്നാലും നേരിടാനുള്ള ചങ്കുറപ്പ് കിട്ടിയതുപോലെ...ഇനി ഇവിടെ നിന്നും  പാലായനം ഇല്ല ..ഒളിച്ചോട്ടവും ഇല്ല ...എല്ലാം വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് നേരിടുകതന്നെ ..ശത്രു എവിടെയോ ഉണ്ട് ..കൈ അകലത്തില്‍ തന്നെ ...എന്റെ ജീവനെടുക്കാന്‍ തക്കം പാര്‍ത്തു കൊണ്ട് ..തോല്‍ക്കാതെ നോക്കണം .മുത്തിയുടെ കാലം കഴിയുന്നതുവരെയെങ്കിലും ....ഈ വയസ്സുകാലത്ത് ആ പാവം ഇനിയും വേദനിക്കുവാന്‍ പാടില്ല.

എപ്പോഴത്തെയും പോലെ പിറ്റേന്നും  അവന്‍ ട്രെയിനിനു വേണ്ടി സ്റ്റേഷനിലെക്കോടി ... ഓടുന്നതിനിടയില്‍ അവന്റെ കൈ അരയില്‍ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... അവന്റെ പഴയ തോഴന്‍ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുവാന്‍....ഇപ്പോഴും അവന്റെ സംരക്ഷകന്‍ ആ കത്തി തന്നെ ...ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കുവാനാകാതെ കൂടെ തന്നെ കൂട്ടുന്നു.


കഥ; പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി




Friday, August 24, 2012

ഓണം - എന്റെ ചെറിയ (വലിയ ) നൊമ്പരങ്ങള്‍

            നാളെയാണ് ഓണം .ഇരുപതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമാണ് ഓണത്തിന് നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്.എപ്പോഴും ഓണത്തിന് നാട്ടില്‍ വരണമെന്നും കേരളത്തില്‍ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഓണം ആഘോഷിക്കണമെന്നും എന്നും വിചാരിക്കും .അതിനുവേണ്ടി തയ്യാറാവുകയും ചെയ്യും ,പക്ഷെ ഓരോരോ കാരണത്താല്‍ ആഗ്രഹ സഫലീകരണത്തിന് ഇരുപതു വര്ഷം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.അത് കൊണ്ട് തന്നെ എപ്പോഴും ആഘോഷം കടലുകല്‍ക്കപ്പുറത്തു മാത്രം ആയി.ഓരോ പ്രവാസിയുടെയും പോലെ പെട്ടെന്ന് തലയില്‍ വന്നു വീഴുന്ന ഓരോരോ കുരുക്കുകള്‍. ഈ പ്രാവശ്യം ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടായില്ല ,ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ എല്ലാം എളുപ്പത്തില്‍ നടന്നു.നാട്ടുകാരെ പിഴിയാന്‍ വിമാനകമ്പനികള്‍ ചാര്‍ജ് കുത്തനെ കൂട്ടിയിട്ടും വരുവാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.ഓണമായിരുന്നു മനസ്സ് നിറയെ ..നഷ്ട്ടപെട്ട കുറെ ഓണഘോഷങ്ങളും ..

ഫ്ലൈറ്റ് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ നാടിന്‍റെ പച്ചപ്പ്‌ കണ്ണിനു കുളിരായി.പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ആവലാതികളില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാന്‍ കൊതിച്ച മനസ്സില്‍ ഒരു കുളിര്‍കാറ്റു തഴുകിയതുപോലെ ..ഇപ്രാവശ്യം മഴ കുറവാണെന്നും  പലയിടത്തും വെള്ളത്തിനു പ്രശ്നം ആണെന്നും അമ്മ അറിയിച്ചിരുന്നു.നമ്മുടെ വീടൊക്കെ വയല്‍ക്കരയിലായതിനാല്‍ ആവക പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും അലട്ടുനില്ലെന്നും.ഇനിയും മഴ പെയ്തിലെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ക്കും പ്രശ്നം ആവുമെന്നും .

അനിയന്‍ മാത്രമായിരുന്നു എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്..മുന്‍പൊക്കെ എല്ലാവരും വരുമായിരുന്നു ,പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു കുടുംബം മുഴുവനും..പിന്നെ പിന്നെ ആളുകള്‍ കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.അധികവും ഒരേ പോലെയുള്ള സീനുകള്‍ ആയതിനാല്‍ ബോറടിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവം.അവസാനമായി കൂടുതല്‍പേര്‍ യാത്ര അയക്കുവാന്‍ വന്നത് കല്യാണശേഷം പോകുബോള്‍ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.കൂട്ടത്തില്‍ ഭാര്യ കൂടി ഉള്ളതിനാല്‍ അവളുടെ ആള്‍ക്കാരായിരുന്നു കൂടുതലും .അവളും മോളും പ്രവാസജീവിതം വിട്ടു നാട്ടില്‍ വന്നതിനുശേഷം യാത്ര അയക്കുവാന്‍ ഒന്നുകില്‍ അച്ഛന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അനിയന്‍ ..തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ സ്വീകരിക്കാനും ഇവരില്‍ ആരെങ്കിലും .ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഇവരില്‍ ആരെങ്കിലും കാണും.

ഒന്നര വര്ഷം മുന്‍പ്  വന്നതിനേക്കാള്‍ നാടൊക്കെ മാറിയിരിക്കുന്നു.കേരളം അങ്ങിനെയാണല്ലോ ,ദിവസം മാറ്റങ്ങള്‍ ആണല്ലോ.ഗ്രാമം പെട്ടെന്ന് നഗരം ആവുന്ന ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനമാണല്ലോ നമ്മളുടെത്.വഴിയില്‍ ,കടകളില്‍ ഒക്കെയും ഓണത്തിന്റെ  തിരക്കുകള്‍ കാണുന്നുണ്ട് .പലരും ഓണം ബിസിനെസ്സ് ആക്കി കീശ വീര്‍പ്പിക്കുന്നു.സര്‍കാരും അതുതന്നെയല്ലേ കാലാകാലമായി ചെയ്യുന്നത്.എന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ.എത്രയോ കാലം കൂടിയുള്ള ചില ഓണകാഴ്ചകള്‍ .രസം തോന്നി.കാഴ്ചകള്‍ അവസാനിക്കുനില്ല ,എങ്ങിനെ തീരുവാന്‍ ?നാട്  മുഴുവന്‍ പട്ടണമല്ലേ ?

"എടാ പൂവ് ഒക്കെ ഉണ്ടോ വീട്ടില്‍ ?ഇന്ന് എന്താണ് പൂക്കളം?ഇല്ലെങ്കില്‍ വാങ്ങേണ്ടേ ,നാളെ പൂവിടാന്‍ ?".അനിയന്‍ ഫലിതം കേട്ടപോലെ ചിരിച്ചു..
ഇപ്പോള്‍ "ആരിടുന്നു പൂവൊക്കെ ദിവസവും  ,തിരുവോണത്തിന് ചിലര്‍ ഇടും "
അപ്പോള്‍ നമ്മളുടെ വീട്ടില്‍ പൂവിട്ടില്ലേ ?

"ആര്‍ക്കാണ് സമയം ?ചേട്ടന് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍ നാളെ ഒരു ദിവസം പൂക്കളം ഒരുക്കാം ." .

മനസ്സ് പിന്നിലേക്ക് പോയി..ചെറുപ്പത്തില്‍ എന്ത് ഉത്സാഹം ആയിരുന്നു ഇവന് പൂവിടാന്‍ ,എന്നെ നിബന്ധിച്ചു കൊണ്ടുപോയി കിട്ടാവുന്ന പൂവോക്കെ ശേഖരിക്കും .അധികവും പലവീട്ടില്‍ നിന്നും മോഷണം ആയിരിക്കും.അതിനു രാത്രിയും പുലര്‍ച്ചെയും എന്നെ ഇവന്‍ എത്ര നിര്‍ബന്ധിച്ചു കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു.എത്ര പേരുടെ വഴക്ക് കേട്ടിരിക്കുന്നു.ഇപ്പോള്‍ അവന്‍ പറയുന്നു ചേട്ടന് വേണമെങ്കില്‍ പൂക്കളം ഒരുക്കാമെന്ന് ..

വീട്ടില്‍ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഭാര്യ വീട്ടില്‍ നിന്നും ...എല്ലാവരോടും കുശലം ഒക്കെ ചോദിച്ചു , എല്ലാവര്ക്കും വരുന്നതിനു മുന്‍പേ എപ്പോള്‍ തിരിച്ചു പോകുന്നു എന്നറിയണം .കാലാകാലമായി കേള്‍ക്കുന്നതിനാല്‍ വിഷമം തോന്നിയില്ല.യാത്ര ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അത് വകവെച്ചില്ല .കുളിച്ചതിനു ശേഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു,പിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങള്‍  ഒക്കെ കൊടുത്തു ..കൂട്ടത്തില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഓണകോടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഒന്ന് രണ്ടാഴ്ച കഷ്ട്ടപെട്ടു സെലക്ട്‌ ചെയ്തത്.

"നീ എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ അവിടുന്ന് കെട്ടിയെടുത്തത് ?ഒന്നും കൊള്ളില്ല..ഇവിടെ ഇമ്മാനുവലില്‍  ഒക്കെ എന്തോരം സെലക്റ്റ് ഉണ്ടെന്നു അറിയുമോ നിനക്ക് ? ,വെറുതെ അവിടുന്ന് താങ്ങി വന്നിരിക്കുന്നു." തുണി കണ്ട അമ്മയുടെ കുറ്റപെടുത്തല്‍.അമ്മ മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ .പക്ഷെ ആര്‍ക്കും ഞാന്‍ കൊണ്ടുവന്നത്  രസിച്ചില്ല എന്ന് അവരുടെ മുഖം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പണ്ടൊക്കെ ഫോറിനില്‍ നിന്നും എന്ത് കൊണ്ട് വന്നാലും ഇവര്‍ക്ക് അത് സ്വര്‍ഗം കിട്ടിയ പോലെ ആയിരുന്നു.അതുമിട്ട് ആള്‍ക്കാരെ കാണിക്കാന്‍ വലിയ ഗമയില്‍ പോകുമായിരുന്നു.ഇപ്പോള്‍ അവിടുത്തെകാളും ഫാഷന്‍ ഇവിടെയാണ്‌. അതിന്റെ പ്രശ്നം ആണ് .
മോളും വന്നു സങ്കടം പറഞ്ഞു ."പപ്പാ ഇത് ഓള്‍ഡ്‌ ഫാഷന്‍ ആണ്."
"പോട്ടെ മോളെ ..നമുക്ക് വേറെ പുതിയ ഫാഷന്‍ ഉള്ളത് വാങ്ങാം "അവള്‍ക്കു സമാധാനമായി .

"ഇന്ന് ഇനി വേണ്ട ..ഓണം കഴിഞ്ഞു മതി "ഭാര്യ അവള്‍ക്കു മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു.

ഉച്ച കഴിഞു ബന്ധു വീട്ടില്‍ ഒക്കെയും കറങ്ങാന്‍ ആര്‍ക്കും താല്പര്യം ഉണ്ടായില്ല .നിര്‍ബന്ധിച്ചു  ഭാര്യയെയും അനിയനെയും കൂട്ടി.അവന്‍ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തിറങ്ങി .
"എടാ ഇത് നാളെ ഓണദിവസം ഇടാന്‍ വാങ്ങിയതല്ലേ ?"
"ഒന്ന് പോ ചേട്ടാ ..നാളെ വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്തിനു പുതിയത്?ഇപ്പോള്‍ കറങ്ങുമ്പോള്‍ ഇടാമല്ലോ ".ഓണത്തിന് പുത്തന്‍ ഉടുപ്പില്ലെങ്കില്‍ കരഞ്ഞു വിളിക്കുന്ന അവന്റെ ബാല്യം ഓര്മ വന്നു.ഭാര്യയും മകളും കൂടി ഓണത്തിന് ഇടുവാന്‍ വാങ്ങിയ ഡ്രസ്സ്‌ തന്നെ ഇട്ടു വന്നപ്പോള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ പറ്റാതെയായി .

എല്ലാവരും മാറിയിരിക്കുന്നു ..പണ്ട് എന്തുകൊടുത്താലും സംതൃപ്തി അടയുന്ന അമ്മ പോലും വളരെ മാറിപോയി.എല്ലാറ്റിനും അമ്മക്ക് ഇപ്പോള്‍ അളവും തൂക്കങ്ങളും ഉണ്ട് .കുടുംബ വീട്ടില്‍ ഇപ്പോള്‍ പ്രവാസികള്‍ക്ക് പണ്ടത്തെ മാര്‍ക്കറ്റ്‌ ഇല്ല .അതിലും പണക്കാര്‍ ഇവിടെ തന്നെ സൃഷ്ട്ടിക്കപെടുന്നു.അതാവാം കാരണം .ഒരു ആയുസ്സ് മുഴുവന്‍ കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി ഹോമിച്ചവര്‍ തിരിച്ചുവന്നാല്‍ കറിവേപ്പില പോലെ ആയിടുന്നു.കറിവേപ്പിലക്കുപോലും ഇപ്പോള്‍ നല്ല വിലയുണ്ട്‌.

 എല്ലാവരെയും കണ്ടു വരുന്ന വഴി പഴയ ചങ്ങാ തിമാരെയും കണ്ടു .എല്ലാവര്ക്കും ഒരു "മാഹി" യുടെ മണം.ഇപ്പോള്‍ വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ മിനുങ്ങാത്ത കേരളീയര്‍ ഇല്ലെന്നും വായിച്ചിരുന്നു.കേരളം ഇപ്പോള്‍ "മദ്യ പ്രദേശ്"ആണെന്നും. അവര്‍ക്കും പഴയ ഉത്സാഹം ഒന്നും ചങ്ങാതിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ തോന്നിയില്ല ,ഒരു ഉപചാരം പോലെ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ .കുറച്ചു വിശേഷങ്ങള്‍..എല്ലാം  പങ്കു വെച്ച് തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ രാത്രിയായി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അമ്പലത്തിലേക്ക് വരാന്‍ ആര്‍ക്കും ഉത്സാഹം ഉണ്ടായില്ല.അത് കൊണ്ട് തനിയെ പോകേണ്ടി വന്നു.അമ്പലവാസിയായിരുന്ന ഭാര്യയുടെ മാറ്റം അത്ഭുതപെടുത്തി.മകള്‍ 'അച്ഛന്‍ ഉപദ്രവിക്കാതെ പോകുന്നുണ്ടോ' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പിന്‍വാങ്ങി.പോയി വന്നു വേണം പൂക്കളം ഒരുക്കുവാന്‍ .അനിയനെ പൂവിന്റെയും പൂക്കളത്തി ന്റെയും കാര്യം ഒന്ന് കൂടി ഓര്‍മിപ്പിച്ചു.അവന്‍ പാതിമയക്കത്തില്‍ ഓ.കെ പറഞ്ഞു.

തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ അപരിചിതരായ കുറെ പേര്‍ പൂക്കളം  ഒരുക്കുന്നു.അനിയന്‍ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ കൊടുക്കുനുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ ചോദിച്ചു.
"എങ്ങിനുണ്ട്  ചേട്ടാ പൂക്കളം.ഇവര്‍ക്ക് ഈ സീസണില്‍ ഇതാണ് ജോലി.നമ്മള്‍ ഒന്നും നോക്കേണ്ട ..എല്ലാം റെഡി ..സദ്യ യുടെ കാര്യവും ഇവര്‍ക്ക് തന്നെ "

ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്തത് പോലെ വീട്ടിലേക്കു കയറി.എത്തിയത് അമ്മയുടെ മുന്നില്‍ ..
"എടാ വേഗം പ്രാതല്‍ കഴിക്കൂ ..ലാലിന്റെ പുതിയ സിനിമ ഇപ്പോള്‍ തുടങ്ങും ,അത് തീരുമ്പോഴേക്കും സദ്യ എത്തും ."
"അപ്പോള്‍ ഇവിടെ ഒന്നും ഒരുക്കുനില്ലേ "
"എന്തിനാട നല്ല ഒരു ദിവസം അടുക്കളയില്‍ കളയുന്നത് ?ഒന്ന് കറക്കിയാല്‍ സാധനം ഇങ്ങെത്തും ,പിന്നെ അതൊക്കെ നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉള്ളതുമാണ്,നമ്മള്‍ ഒക്കെ വെച്ച് തീരുംപോഴേക്കും വൈകുന്നേരം ആകും.എല്ലാ ദിവസവും വെക്കുന്നതല്ലേ ഇന്ന് ഒരു ദിവസം റസ്റ്റ്‌ ."

മുന്‍പൊരിക്കല്‍ ഓണത്തിന് കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനു ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ പിണങ്ങി നടന്ന അമ്മയാണ് പറയുന്നത്.

പ്രാതല്‍ കഴിച്ചു എന്ന് വരുത്തി എഴുനേറ്റു. ടി .വി ക്ക് മുന്‍പില്‍ ചെറിയ കശപിശ ..ചാനല്‍ പ്രശ്നം ആണ് .വെറുതെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി ..ഒരു വരാന്തയിലും എന്തിനു റോഡില്‍ പോലും ആരും ഇല്ല.എല്ലാവരും ലാലിന്റെയും മമ്മൂക്കയുടെയും സിനിമകള്‍ക്ക്‌ മുന്പിലായിരിക്കാം.വായനശാലയില്‍ വായിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി ആരും ഇല്ല ,സിനിമ കാണാന്‍ കുറെ പേര്‍ ഉണ്ട്.വെറുതെ കറങ്ങി വീണ്ടും വീട്ടില്‍ തന്നെ എത്തി.എവിടെ പോയാലും ഓണത്തിന് ടി.വിയില്‍ വന്ന പുതിയ സിനിമ കാണുന്നവരുടെ ഉത്സാഹം ആണ് .അത് കൊണ്ട് ആരെയും കാണുവാനും പോയില്ല .വീട്ടിലും എല്ലാവരും അതിനു മുന്നില്‍ തന്നെ.

പത്രം വായിച്ചു വരാന്തയില്‍ ഇരുന്നു.മയങ്ങിയിരിക്കണം ,അമ്മ വിളിച്ചപ്പോളാണ്  ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നത് ."എടാ വേഗം സദ്യ കഴിക്കു ..അടുത്ത പടം തുടങ്ങാറായി."
സദ്യ എപ്പോള്‍ വന്നു ആര് കൊണ്ടുവന്നു ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല .എല്ലാവര്‍ക്കൊപ്പം ഇരുന്നു കഴിച്ചു എന്ന് വരുത്തി.എല്ലാവരും വിഴുങ്ങുകയായിരുന്നു കഴിക്കുകയല്ലയിരുന്നു.അല്ലെങ്കില്‍ പടം തുടക്കം മിസ്സ്‌ ആകും .ഞാനും വേഗത്തില്‍ അവര്‍ക്കുവേണ്ടി കഴിച്ചു.

അവര്‍ ടി.വി ക്ക് മുന്‍പിലേക്കും ഞാന്‍ ഉച്ച മയക്കതിനും പോയി.മയക്കം വിട്ടപ്പോഴും മമൂക്ക സിനിമ തീര്‍നിരുനില്ല .ബീച്ചിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ട് ആര്‍ക്കും താല്‍പര്യവും കണ്ടില്ല.എല്ലാവരും സിനിമയില്‍ മുഴുകിയിരുന്നു.പതിയെ വീട്ടില്‍ നിന്നും  ഇറങ്ങി .

ബീച്ചില്‍ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.കൂടുതലും യുവാക്കള്‍. ഒരു ഫാമിലിയെ പോലും അവിടെ കണ്ടില്ല .ലഹരിയില്‍  പലരും  വേച്ച് വേച്ചു  നടക്കുന്നു.എന്തൊക്കയോ പുലമ്പുന്നു .എവിടെയും ഒരുതരം അസ്വസ്ഥത തങ്ങി നിന്നു .മനസ്സില്‍ ചെരുപ്പ കാലത്തിലെ ഓണമായിരുന്നു.കൂട്ടുകാരും കുടുംബവും ഒക്കെ ചേര്‍ന്ന് ശരിയായ ഒരു ആഘോഷം.സദ്യക്ക് ശേഷം ടൌണില്‍ ഒരു കറക്കം ,പിന്നെ ബീച്ചില്‍ ...ഇപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും സമയമില്ല ,ഓണ സദ്യപോലും വാങ്ങി കഴിക്കുന്നു.

ഇതിലും നന്നായി മറുനാട്ടില്‍ ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നു.അതെ ദിവസം അല്ലെങ്കില്‍ കൂടി എല്ലാവര്ക്കും സൌകര്യപെട്ട ഒരു ദിവസം സദ്യയൊക്കെ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് തന്നെ ഒരുക്കുന്നു.എത്ര ഹൃദ്യമായി ...പക്ഷെ ഒരിക്കലും അത് ആസ്വദിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല ..മനസ്സ് എപ്പോഴും നാട്ടിലായിരുന്നു.നാടൊക്കെ മാറിയത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല ..അതെന്റെ തെറ്റ് ...വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ് തകര്‍ന്നു പോയത്..ഒരു സാധാരണ കേരളീയന്റെ മനസ്സിലെ ഓണം എന്ന വലിയ പ്രതീക്ഷ.ബീച്ചിലൂടെ വെറുതെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു.എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ..

പെട്ടെന്ന് കുറെ പേര്‍ ഒരേ സ്ഥാലം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടുന്നു.ദൂരെ വലിയ ഒരാള്‍ കൂട്ടം.അവിടുത്തേക്ക്‌ ഞാനും വെച്ചുപിടിച്ചു.ആള്‍കൂട്ടത്തെ തിക്കി മാറ്റി നോക്കി.ഒരുത്തന്‍ കടലില്‍ വീണിരിക്കുന്നു.കൂടി നിന്ന ആര്‍ക്കും കടലില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ ധൈര്യം ഇല്ല.കൂട്ടുകാര്‍ അലമുറയിടുന്നു.ആര്‍ക്കും രക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റുനില്ല ..അവന്‍ മുങ്ങിതാണ് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.തിര അവനെ വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു ,തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു.കുറെ മുക്കുവര്‍ വിവരം അറിഞ്ഞു ഓടി വന്നു ..അവര്‍ ഇറങ്ങി  ..എല്ലാവരും ഭീതിയോടെ നോക്കി നിന്നു.കുറച്ചു സമയത്തെ ശ്രമത്തിനു ശേഷം അവനെ രക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.ബോധം പോയിരുന്നു.അവര്‍തന്നെ പ്രഥമശുശ്രുഷകള്‍ നല്‍കികൊണ്ടിരുന്നു.അപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു മുക്കുവന്‍ ചോദിച്ചു .

"ആരോക്കയാണ് ഇവനൊപ്പം ഉള്ളത് ? "

ജനകൂട്ടത്തിനിടയില്‍ നിന്ന് മൂന്നാലുപേര്‍ മുന്നോട്ടേക്ക് വന്നു .പെട്ടെന്ന് പട പടാ എന്ന ശബ്ദം കേട്ടു . പിന്നെ കണ്ടത് അവര്‍ മുഖം തടവുന്നതാണ്
"എന്താടാ വെള്ളമടിച്ച് ആണോട കടലിനോടു  കളിക്കുന്നത് .എല്ലാവരോടും കൂടി പറയുകയാണ്‌ ,നമുക്ക് പണി ഉണ്ടാക്കാതെ കടല്‍കാറ്റ്  കൊണ്ടോളണം  ..."

പിന്നെ അവര്‍ തന്നെ  അവനെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ കൊണ്ട് പോയി.കൂടെ കൂട്ടുകാരും .

ഒരു ഓണദിവസം നശിച്ചു പോയതിന്റെ വിങ്ങലിലായിരുന്നു ഞാന്‍..കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ് കുഴപ്പം ആയിരിക്കുന്നത്.ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വരണമായിരുന്നു.ഓണം ഒക്കെ കേരളത്തിലെ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സില്‍ നിന്ന് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.കേരളത്തില്‍ ബിസിനെസ്സ് കൊഴുപ്പിക്കുന്ന ഒരു മാതിരി  ജാടയായി അത് തരം താണിരിക്കുന്നു.ഇതിലും എത്രയോ നല്ലവണ്ണം കടലുകള്‍ക്കപ്പുറത്തു മലയാളികള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നു .അതാണ്‌ ഓണം ..എപ്പഴും കൂട്ടായ്മയോടെ ചെയ്യുന്ന ഒരു ആഘോഷം. പലരും തമ്മില്‍ കാണുന്നത് തന്നെ ആദ്യമായിരിക്കും അവിടെ വെച്ച് പുതിയ സൌഹൃദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു.നാട്ടില്‍ നിന്നും വിട്ടുനില്‍ക്കുന്ന വേദനകള്‍ പങ്കുവെക്കുന്നു...അതല്ലേ ഇതിലും സുന്ദരം .ഇവിടെ സ്വന്തക്കാര്‍ക്കുപോലും ഒന്നിച്ചു ഇരുന്നു  ആഘോഷിക്കുവാന്‍ സമയമില്ല .എല്ലാവര്ക്കും അവരുടെതായ പുതിയ പുതിയ ലോകങ്ങള്‍ .അവര്‍ക്ക് അതാണ്‌ വലുത് ..മറ്റെന്തിനെക്കാളും .ഇനി ഒരിക്കലും ആഘോഷകാലത്ത് നാട്ടിലേക്കില്ല...സത്യം ..അവന്‍ മനസ്സിനെ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

കടല്‍ തീരത്ത് ഇരുള്‍  പറക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി ..എല്ലാവരും പതിയെ പതിയെ  സ്ഥാലം കാലിയാക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി ..അവനും .......തിരിക്കും മുന്‍പേ ആര്‍ത്തിയോടെ വീണ്ടും അവന്‍ കടലിന്റെ സൌന്ദര്യം നോക്കി ..ഒന്നുമറിയാതെ കടല്‍ ആര്‍ത്തിരമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.

കഥ :പ്രമോദ് കുമാര്‍ .കെ.പി











Wednesday, August 1, 2012

നമ്മള്‍ക്ക് എത്ര മന്ത്രിമാര്‍ ഉണ്ട് ?

"നമ്മളുടെ മന്ത്രിമാര്‍ ഒക്കെയും പേര്‍സണല്‍ സ്റ്റാഫ്‌ പറയുന്നത് മാത്രമേ ചെയ്യുന്നുളൂ ,ഇരുപതില്‍ പലരും അവരുടെ നിഴലുകള്‍ ആണ് ,പലര്‍ക്കും ഭരിക്കാന്‍ തന്നെ അറിയില്ല "ഇത് പറഞ്ഞത് സി.പി.എം അല്ല ബി .ജെ .പി യും അല്ല  മറ്റു പ്രതിപക്ഷക്കാരും അല്ല .അവരാണെങ്കില്‍ എതിര്പക്ഷത്തിന്റെ വിമര്‍ശനം എന്ന് പറഞ്ഞു കൈ കഴുകമായിരുന്നു.മുരളിധരനോ ,ടി.എം .പ്രതാപനോ മറ്റു കോണ്‍ഗ്രസ്‌ എം.എല്‍.എ മാര്‍  ആണെങ്കില്‍ മന്ത്രി ആക്കാത്തതിന്റെ  നൈരാശ്യം കൊണ്ടാനെന്നും പറയാം .എം.എം .ഹസ്സന്‍ ആണെങ്കില്‍ സീറ്റ്‌ കൊടുക്കാത്തതിന്റെ വിഷമത്തില്‍ ആണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കാം.പക്ഷെ പറഞ്ഞത്  വി.എം .സുധീരന്‍ ആണ് ,ലോകസഭയിലും ,നിയമസഭയിലും സീറ്റ്‌ കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ ആള്‍ (ഒരു ആദര്‍ശ നേതാവു പ്രസംഗിച്ചു കേട്ടതാണ് ).അപ്പോള്‍ എന്തോ സംഗതി ഉണ്ടാവും.ഞാനും ആലോചിച്ചു ,നമ്മള്‍ക്ക് എത്ര മന്ത്രിമാര്‍ ഉണ്ട് ?ഇരുപതു ഉണ്ടോ ?എത്ര കൂട്ടിയിട്ടും ഒട്ടു വരുനില്ല .ഇതേ ചോദ്യം പലര്‍ക്കും ഉണ്ടാവും ,നമ്മുടെ മന്ത്രിമാരുടെ ഭരണ നൈപുണ്യം കൊണ്ട് പലരെയും നമ്മള്‍ക്ക് അറിയില്ല .സുധീരന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ കാര്യമായ ഭരണം ഒന്നും പലയിടത്തും നടക്കുനില്ല(ആര് ഭരിച്ചാലും ഇതു തന്നെ സ്ഥിതി ,പക്ഷെ അത് സ്വന്തക്കാര്‍ പറയാറില്ല ) ,അത് സത്യം തന്നെയാണ്.ഒരു മുഖ്യമന്ത്രി ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂര്‍ ഓടിയാല്‍ ഭരണം ആകില്ല .മറ്റുള്ളവരും ഓടണം എന്ന് പരയുന്നില്ല ,നടക്കുക എങ്കിലും ചെയ്യണം.

     മുല്ലപെരിയാര്‍ എന്ന ബോംബ്‌ കാണിച്ചു കേരളത്തെ പേടിപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തിയത് കൊണ്ട് പി.ജെ.ജോസഫ്‌ എന്ന മന്ത്രി പരിചിതനാണ് .തിരഞ്ഞെടുപ്പും മറ്റും കഴിഞ്ഞതിനാല്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് ആര്‍ക്കും ഇപ്പോള്‍ മുല്ലയും വേണ്ട പെരിയാറും വേണ്ട .ടി.പി.വധവും ഫോണ്‍ ചോര്‍ത്തല്‍ വിവാദം ഒക്കെയായി തിരുവഞ്ഞൂരും മാധ്യമങ്ങളില്‍ കൂടി സുപരിചിതനാണ് ,മുന്‍പേ റവന്യു മന്ത്രി ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ വെട്ടിപിടിക്കാനും ശ്രമം നടത്തിയിരുന്നു.നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ട് പേര് കിട്ടാതെ നിലവിളക്കിലും ഭൂമി കേസിലും "പച്ച "യിലും കുടുങ്ങി പ്രശശ്തനായ  അബ്ദുല്‍ റബ്ബിനെയും മറക്കില്ല.ഭരണത്തെക്കാള്‍  ഉപരി ഐസ്ക്രീം കൊണ്ട് കളിച്ചു പേരുനേടിയ കുഞ്ഞാലി സാഹിബും മനസ്സില്‍ ഉണ്ട് .അഞ്ചാം മന്ത്രി വിവാദം കോണ്ട് അലിയും അതിന്റെ രക്തസാക്ഷി ആകും എന്ന് കരുതിയ മുനീറും ,ബജറ്റ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാണിയും ഇപ്പോള്‍ അടുത്ത് പലതും വിളിച്ചു പറഞ്ഞ ,കൂടാതെ നിരക്ക് കൂട്ടി ഇരുട്ടടി തന്ന ആര്യടനെയും മറക്കില്ല.മാധ്യമങ്ങളില്‍ ലൈവ് ആയി പുഴു അരിക്കുന്നത് കാണിച്ചിട്ടും അത് നിഷേധിച്ച അനൂപിനെ ആര് മറക്കാന്‍ ?കൂടാതെ ചുളുവില്‍ എം.എല്‍.എ യും മന്ത്രിയും ആയ ആളുമാണ്.നേഴ്സ് മാരുടെ സമരവും മറ്റു തൊഴില്‍ പ്രശ്നങ്ങളും നന്നായി കൈകാര്യം ചെയ്ത ഷിബു നല്ല ഒരു മന്ത്രി തന്നെയാണ്.പണ്ടത്തെ പ്രാഗത്ഭ്യം ഇല്ലെങ്കിലും ഗണേഷും മന്ത്രി എന്ന് വിളിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് .ഇനി ആരൊക്കെ ഉണ്ട് ?ഇത്രയും പേരെ കുറച്ചു ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് അറിയാം.

സോറി ..മദ്യ നയത്തിലൂടെ കുടിയന്മാരുടെ കൈയ്യടി നേടിയ(നേടിയോ?) ബാബുവിനെയും വേറെ പെണ്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ എം.എല്‍.എ മാരില്ല എന്നത് കൊണ്ട് മന്ത്രി പദവി കിട്ടിയ ജയലക്ഷിമിയും ഓര്‍മയില്‍ വരുന്നുണ്ട്.മുന്‍പ് കോളേജ് പ്രവേശന വിവാദം കൊണ്ട് അടൂര്‍ പ്രകാശും ,നിയമസഭയില്‍ സര്കസ്സ് കാണിച്ച  മോഹനും പത്രതാളുകളില്‍ കയറിയിറങ്ങിയതും മറക്കുനില്ല .ബാക്കി യുള്ളവരെ എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും ഓര്‍ക്കാന്‍ പറ്റുനില്ല .അടുത്ത കാലത്ത് വലിയ ഭരണം ഒന്നും കാഴ്ച വെച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല . എന്ന് സമാധാനിച്ചു പിന്നെ സുഹൃത്ത് വലയത്തില്‍ തിരഞ്ഞപ്പോള്‍ ശിവകുമാര്‍ ,അനില്‍ കുമാര്‍ ,കെ.സി .ജോസഫ്‌ ,സി.എന്‍.ബാലകൃഷ്ണന്‍ ,ഇബ്രാഹിം കുട്ടി എന്നിവര്‍ കൂടി ഉള്ളത് അറിഞ്ഞു.പലരുടെയും പേര് കേട്ടത് ഒരു വര്ഷം മുന്‍പായിരുന്നു ,അധികാരത്തില്‍ വരുന്ന സമയത്ത്,ഇവരൊക്കെയാണ് മന്ത്രിമാര്‍ എന്ന് വിളംബരം ചെയ്തപ്പോള്‍ .ഇപ്പോള്‍ സുധീരന്‍ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം വീണ്ടും തിരഞ്ഞു ..ഭാഗ്യം അങ്ങിനെ പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അടുത്ത നാല് വര്ഷം കഴിയുമ്പോള്‍ പോലും ഞാന്‍ ഇവരെ തിരക്കില്ലായിരുന്നു.ആര്‍ എപ്പോള്‍ വന്നു എപ്പോള്‍ പോയി എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു ഇപ്പോള്‍ മന്ത്രിമാരുടെ പേര്‍ ഒക്കെ മനസ്സിലാക്കി ,ഇനി വകുപ്പുകള്‍ എങ്ങിനെ മനസ്സിലാക്കും ?ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ എന്ന വലയത്തിലേക്ക് പോകാം അല്ലെ?അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ തന്നെ ആരെങ്കിലും നമ്മളെ അറിയിക്കുമായിരിക്കും .

വാല്‍കഷ്ണം :നമ്മുടെ ഭരണം കൊണ്ട് ആര്‍ക്കെങ്കിലും എന്തെകിലും ഗുണമുണ്ടോ ?എന്ന ചോദ്യത്തിന് കേളപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു "പിന്നെ ഭരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് എപ്പൊളും നല്ല ഗുണമുണ്ട് "

Monday, July 30, 2012

കഥാകാരന്‍

ചെറുപ്പത്തിലെ എഴുതുവാന്‍ അവനു പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.ജീവിതാനുഭവങ്ങള്‍ അയാളെ നല്ല ഒരു കഥാകാരനാക്കി.മാസികകളിലും മറ്റും കൂടി അയാള്‍ തന്റെ കഴിവ് തെളിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.പേര് കിട്ടിയപ്പോള്‍ പുസ്തക കമ്പനികള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ക്യു നിന്നു.നാട്ടിലെ പ്രശസ്തന്‍ ആയപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടി വന്നു.കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക് ക്ഷാമം വന്നപ്പോള്‍ അയാള്‍ കഥാപാത്രങ്ങളെ തേടിയിറങ്ങി .പച്ചയായ കുറെ കഥകള്‍ സൃഷ്ടിക്കപെട്ടു. ഇരുളിലും വെളിച്ചത്തിലുമായി അനേകം പുതിയ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ രൂപപെട്ടു.അങ്ങിനെ അയാളുടെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ തന്നെ അയാള്‍ക്ക് ഭീഷണിയായി തുടങ്ങി.പലപ്പോളായി അയാള്‍ ആക്രമിക്കപെട്ടു.എന്നിട്ടും അയാള്‍ പുതിയ മേച്ചില്‍പുറങ്ങള്‍ തേടി അലഞ്ഞു.അയാളുടെ മനസ്സ് നിറയെ പുതിയ കഥകള്‍ക്കുവേണ്ടി ഉള്ള അലകള്‍ ആയിരുന്നു.

            ഒരിക്കല്‍ അയാളുടെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ തന്നെ അയാളുടെ ചിരകരിഞ്ഞു .കഥകഴിഞ്ഞു  കഥയോഴിഞ അയാളുടെ ദേഹം ടൌണ്‍ ഹാളില്‍ പൊതു ദര്‍ശനത്തിന് വെച്ചു.കഥയറിയാതെ അനേകം ആരാധകര്‍ ആദരാഞ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിക്കുവാനെത്തി.നിലച്ചുപോയ കഥകള്‍ പലരെയും പ്രശ്നത്തിലാക്കി.എന്നിട്ടും പഴയവ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് പുസ്തകങ്ങള്‍ ആക്കി അവര്‍ ലാഭം കൊയ്തു .ജനമനസ്സില്‍ കഥാകാരനും മരണമില്ലാതെ ഒഴുകി നടന്നു.അതെ ഇപ്പോഴും ......


കഥ; പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി 

Thursday, July 26, 2012

നെയ്യുന്നവന്‍


അവന്‍ വല നെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.അവനു വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവന്‍ നെയ്യുന്നത്.അവനു അന്നന്ന് ശാപ്പിടാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം.പറക്കമുറ്റിയപ്പോള്‍ മക്കള്‍ എല്ലാവരും വേറെ വഴിക്ക് പോയി.അവരുടെ താല്പര്യം അയാള്‍  അനുകൂലിച്ചു .നല്ലവണ്ണം നെയ്താലെ  എന്തെങ്കിലും  വലയില്‍ വന്നു വീഴുകയുള്ളൂ..അവന്‍ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചു നെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.വായിലെ വെള്ളം വറ്റി വരണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ നെയ്തു നിര്‍ത്തി.ഇനി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കണം.ഇന്നലെയും വളരെ കഷ്ട്ടപെട്ടു വല ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.അതിലാണെങ്കില്‍ ഒന്നും വന്നു കയറിയതുമില്ല ,ഒന്നും കിട്ടിയതുമില്ല ,ചിലപ്പോള്‍ വന്നിരിക്കാം .പക്ഷെ മയക്കം വിട്ടു ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആരോ അത് നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.അതില്‍ കുടുങ്ങിയത് രക്ഷപെട്ടിരിക്കാം.വേലക്കാരി ആയിരിക്കണം.ഇവിടുത്തെ കൊച്ചമ്മ പറയുന്നത് എന്തും അനുസരിക്കും.പലപ്പോളും എന്നെ പോലുള്ളവരെയാണ് അത് ബാധിക്കുന്നത്.എതിര്‍ക്കാന്‍ ശക്തി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ എല്ലാം സഹിക്കുന്നു.ഒന്നും കിട്ടാത്തതിനാല്‍ വിശന്നു കൊണ്ട് തന്നെ അവന്‍ മയങ്ങി പോയി .എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നത് .വേലക്കാരി ചൂല് കൊണ്ട് എന്റെ വലയൊക്കെ വീണ്ടും നശിപ്പിചിരിക്കുന്നു.എന്നെയും കൊല്ലുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്,കൂട്ടത്തില്‍ പുലമ്പികൊണ്ട് എന്റെ പിന്നാലെ ഓടുകയാണ്.
"ഇന്നലെയും  ക്ലീന്‍ ചെയ്തതാണ് ,പിന്നെയും വന്നു വല കെട്ടിയിരിക്കുന്നു നശിച്ച ചിലന്തികള്‍ ,ഒന്നിനെയും ഞാന്‍ വെറുതെ വിടില്ല "

പ്രാണരക്ഷാര്‍ത്ഥം അത് ഓടി ഒളിച്ചു.

കഥ ; പ്രമോദ് കുമാര്‍.കെ.പി 

Wednesday, July 25, 2012

മുസ്ലിംങള്‍ മാത്രമാണോ തീവ്രവാദികള്‍ ?

മുന്‍പൊരിക്കല്‍ രാവിലത്തെ ചായയും മോന്തികൊണ്ട് ന്യൂസ്‌ ചാനലില്‍ തീവ്രവാദി ആക്രമണത്തിന്റെ വിഷല്‍സ് കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന മകന്‍ ഒരു സംശയം ചോദിച്ചു  "അച്ഛാ ..ഈ മുസ്ലിംകള്‍ ഒക്കെ ടെറരിസ്റ്റുകള്‍ ആണോ ?".ഞാന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി.പത്തു വയസ്സ് എത്താത്ത കുരുന്നു ചോദിക്കുന്നു വലിയ ഒരു സംശയം.ഞാന്‍ അവന്റെ സംശയത്തിന്റെ കാരണം തിരക്കി.അവന്‍ കാണുന്ന സിനിമയില്‍ ഒക്കെയും തീവ്രവാദികള്‍ ആ സമുദായത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ ആണ്.അവന്‍ കാണുന്ന ടി.വി. ന്യൂസ്‌ പറയുന്നതും ആ സമുദായത്തില്‍ പെട്ട പേരുകള്‍ മാത്രമാണ് .എന്തിനു അവനു അടുത്തിടെ വാങ്ങി കൊടുത്ത ഗെയിമിലെ  വില്ലനും അങ്ങിനത്തെ പേര് കാരനാണ്.കൂടാതെ സ്കൂളില്‍ അവന്റെ ഫ്രണ്ട് നവാസിന് ചോകെലറ്റ് കൊടുക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു ഫ്രണ്ട് പറഞ്ഞു പോലും

 'അവന്‍ മുസ്ലിം ആണ് ,അവനു ചോകെലറ്റ് കൊടുക്കേണ്ട ",

കൂടാതെ ഫ്രണ്ട് ഷിപ്പ് വിട്ടു കളയാന്‍ പോലും ഉപദേശിച്ചു  പോലും.
ഞാന്‍ യദാര്‍ത്ഥ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു .അവന്‍ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്ന അബദ്ധങ്ങള്‍ തിരുത്തി കൊടുത്തു .കൂടാതെ അവന്റെ ടീച്ചറെ വിളിച്ചും ഈ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു .അവര്‍ അത് നല്ല നിലയില്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാമെന്നും പറഞ്ഞു. ഈ വര്ഷം അവര്‍ മൂന്നും നല്ല ഫ്രണ്ട്സ് ആണ്.അവര്‍ക്കിടയിലെ സംശയങ്ങള്‍ ആ നല്ല ടീച്ചര്‍ മാറ്റികൊടുത്തു .പക്ഷെ നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ ഉള്ള സംശയങ്ങള്‍ ആര് തീര്‍ക്കും ?

.ചെറിയ വായില്‍ വരുന്ന വലിയ വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ ?ആരാണ് ഇതിനൊക്കെ ഉത്തരവാദികള്‍ ?നമ്മള്‍ തന്നെ .ചെറിയ ഒരു ശതമാനം ചെയ്യുന്ന തെണ്ടിത്തരങ്ങള്‍ക്ക് വലിയൊരു സമൂഹമാണ് വില കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നത്.ആ സമുദായാതിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു എന്ന് പറഞ്ഞു ചെറിയ ഒരു വിഭാഗം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അവരെ മൊത്തത്തില്‍ പലരിലും വെറുക്കപെട്ടവര്‍ ആക്കിയിരിക്കുന്നു.  അതിനു വളം വെച്ച് കൊടുക്കുന്നതില്‍ നമ്മുടെ മീഡിയക്ക് നല്ല പങ്കുണ്ട് .ഒരു ഇന്ത്യ -പാക്‌ ക്രിക്കറ്റ്‌ മത്സരം അവര്‍ പൊലിപ്പിക്കുന്നത് ഇന്ത്യ -പാക്‌ യുദ്ധം എന്ന നിലയിലാണ് .പാകിസ്താന്‍ പല വേണ്ടതീനങ്ങളും നമ്മളോട് ചെയ്യുന്നുണ്ട് ,നമ്മെ നശിപ്പിക്കാന്‍ പല കെണിയും ഒരുക്കുന്നുമുണ്ട് ,പക്ഷെ അത് ചെയ്യുന്നതും അതിന്റെ പിന്നിലെ തലയും ചെറിയൊരു ശതമാനം മാത്രം വരുന്ന ഭരണാധികാരികള്‍ എന്ന് പറയുന്ന വിഷം തുപ്പുന്ന വര്‍ഗം മാത്രം ആണ്. അവിടുത്തെ ഭൂരിഭാഗം ജനങ്ങളും ഇതിനു എതിരും ആണ്.പക്ഷെ നമ്മള്‍ മൊത്തത്തില്‍ പാകിസ്ഥാനെ വെറുക്കുന്നു.അല്ലെങ്കില്‍ പല മീഡിയകള്‍ നമ്മളിലും അവരെ എതിര്‍ക്കുവാന്‍ വേണ്ടുന്ന പ്രേരണകള്‍ കുത്തിവെക്കുന്നു.ഇന്ത്യയെയും പാകിസ്താനെയും തമ്മില്‍ അടിപ്പിക്കുവാന്‍ സാധിച്ചാല്‍ മാത്രമേ പല രാജ്യങ്ങള്‍ക്കും അവരുടെ ആശ്രിതര്‍ക്കും അവരുടെ ആയുധങ്ങള്‍ ചിലവിടാന്‍ പറ്റുകയുള്ളൂ.


 തെന്‍ഇന്ത്യ യിലെ  ഒരു ഡയരക്ടര്‍ എടുക്കുന്ന സിനിമയില്‍ എല്ലാം അവസാനം എത്തിപെടുന്നതു തീവ്രവാദത്തില്‍ ആണ് .വില്ലന്‍ എല്ലയ്പ്പോളും മുസ്ലിം തീവ്രവാദികളും ആയിരിക്കും .ലവ് സ്റ്റോറി ആയാലും ഫാമിലി ഡ്രാമ ആയാലും ഫ്രണ്ട്ഷിപ്‌ കഥ ആണെങ്കിലും ഒക്കെ വില്ലന്മാര്‍ ഈ പറഞ്ഞവര്‍ ആയിരിക്കും.ആദ്യമൊക്കെ നല്ല വിജയം കൊയ്ത ഈ തീം പിന്നെ പിന്നെ മടുപ്പ് ഉളവാക്കി.പക്ഷെ മുസ്ലിംകള്‍ മാത്രം ആണ് തീവ്രവാദികള്‍ എന്ന  വിഷം കുത്തിവെക്കാന്‍ ഈ പരട്ട സിനിമകള്‍ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു .അത് അനുകരിച്ചു ഇപ്പോള്‍ ആര് സിനിമ എടുത്താലും തീവ്രവാദമാണ് തീം എങ്കില്‍ വില്ലന്‍ ഷുവര്‍ ആയും മുസ്ലിം ആണ്.അങ്ങിനെ പലരുടെയും മനസ്സില്‍ ഈ വികാരം കെട്ടി കിടക്കുകയാണ്.

കേരളത്തില്‍ മുന്‍പ് ജീവിച്ചിരുന്ന രാഷ്ടീയ നേതാവായിരുന്ന ഒരു  മുസ്ലിം മതപണ്ഡിതന്‍ എല്ലാ മതങ്ങളെയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ,എല്ലാവരെയും ഒന്നായി കാണുവാനും മതങ്ങള്ക്കിടയിലെ സ്പര്‍ധ ഇല്ലാതാക്കുവാനും പരമാവധി ശ്രമിച്ചിരുന്നു.പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണ ശേഷം അതെ പാര്‍ട്ടിക്ക് അത് പോലെ എല്ലാവരെയും ഒന്നായി കൊണ്ടുപോകുവാന്‍ സാധിച്ചില്ല .അവര്‍ക്കിടയിലെ ചില നേതാക്കളുടെ,മന്ത്രിമാരുടെ  പ്രവര്‍ത്തികള്‍ മറ്റു സമുദായങ്ങള്‍ക്ക്  ചില അലോസരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി.അത് അവര്‍ മാക്സിമം പ്രയോജനപെടുത്തി ലീഗുകാരെ കടുത്ത വര്‍ഗീയ കാരും ആക്കി.അപ്പോളും വിമര്‍ശിക്കപെട്ടത്‌ ഒരു സമൂഹമാണ്.ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു ഉണ്ടാക്കിയ പാര്‍ട്ടി തന്നെ അവര്‍ക്ക് വിനയാകുന്നു.അത് എരിതീയില്‍ എണ്ണ ഒഴിച്ചതുപോലെ എതിരാളികള്‍ ഉപയോഗപെടുത്തുന്നു.

നമ്മള്‍ പണ്ട് പറഞ്ഞു വിശ്വസിച്ച എല്ലാ ഭാരതീയരും നമ്മളുടെ സഹോദരി സഹോദരന്മാര്‍ ആണെന്ന് നമ്മള്‍ കരുതണം .അവരെ അങ്ങിനെ കാണണം.ചെറിയ ഒരു വിഭാഗം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു സമൂഹത്തെ മൊത്തത്തില്‍ ക്രുശിക്കുവാന്‍ പാടില്ല.എല്ലാ മതസ്ഥരിലും തീവ്രവാദം ഉണ്ട് .എല്ലാവരിലും അത്യാര്‍ത്തി പിടിച്ചവര്‍ ഉണ്ട് .അതൊക്കെ ഇല്ലാതാവണം ,അതിനു മീഡിയകളും ശ്രമിക്കണം.വേണ്ടാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ പൊലിപ്പിച്ചു കാട്ടരുത് .മതങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ സ്പര്‍ധ ഉണ്ടാക്കരുത് എല്ലാവരെയും മനുഷ്യരായി കാണുവാന്‍ നമ്മള്‍ തന്നെ നമ്മളുടെ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കണം.അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഹിന്ദു ,മുസല്‍മാന്‍,ക്രിസ്ത്യന്‍ വിഭാഗീയത ഉണ്ടാവരുത്.എല്ലാവരെയും ബഹുമാനിക്കുന്ന ,ആദരിക്കുന്ന ,സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായി അവരെ വളര്‍ത്തണം.എങ്കില്‍  മാത്രമേ നല്ല ഒരു ലോകം നമുക്ക് സ്വപനം  എങ്കിലും കാണാന്‍
സാധിക്കൂ.

Tuesday, July 24, 2012

ന്യൂ ജനറേഷന്‍ സിനിമാക്കാര്‍ മോഷ്ടക്കളാണോ ?

മുന്‍പ്   ന്യൂ  ജനറേഷന്‍ സിനിമയെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ നടന്‍ ശ്രീനിവാസന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു .
"സിനിമയില്‍ പുതു തരംഗം ഉണ്ടാവുന്നു എന്ന് പറയുന്നവര്‍ അത് അവര്‍ക്ക്  എവിടുന്നു കിട്ടുന്നു എന്ന് കൂടി തിരക്കണം."ആ സമയത്ത് അത് എല്ലാവരും ശ്രീനി അസൂയ കൊണ്ട് പറയുന്നതാണ് എന്ന് കരുതി.കഥ പറയുമ്പോള്‍ എന്ന ചിത്രത്തിന്  ശേഷം കുറെക്കാലമായി ഒരു ശ്രീനി തരംഗം ഇല്ലല്ലോ .അത് കൊണ്ട് ശ്രീനി പറഞ്ഞത് ആരും അത്ര സീരിയസ് ആയി കണ്ടില്ല .എവിടെയോ ഈ പ്രസ്താവന  വായിച്ച ഞാനും അങ്ങിനെ തന്നെ കരുതി.

പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ പുതു തലമുറ സ്ക്രീനില്‍ കാണിക്കുന്ന പലതും അന്യ ദേശങ്ങളില്‍ നിന്നും കടം കൊണ്ടതാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു വരുന്നു.ഇപ്പോള്‍ സിനിമക്കാര്‍ തിരയുന്നതിലും കാണുന്നതിലും കൂടുതല്‍ പൊതുജനങ്ങള്‍ അന്യ രാജ്യ ചിത്രങ്ങള്‍ കാണുന്നുണ്ട്.അത് കൊണ്ട് ചിത്രം ഇറങ്ങി മൂന്നു നാല് ദിവസങ്ങള്‍ക്കകം വിവരങ്ങള്‍ പുറത്തു വരുന്നു.എന്നാലും ജനങ്ങള്‍ നമ്മുടെ ഭാഷയിലേക്ക് മാറ്റപെട്ട സിനിമ വിജയിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട് .അതൊക്കെകൊണ്ട് തന്നെ ഇപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ പുതിയവര്‍ ഈ മാര്‍ഗം തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.അങ്ങിനെ ചാപ്പ കുരിശ് ,22 എഫ് .എം കോട്ടയം ,ബാച്ചിലര്‍ പാര്‍ട്ടി തുടങ്ങി പുതുതായി "പഴയവ  "വരുന്നു.

ഈ കഴിഞ്ഞ അവാര്‍ഡ്‌ പലതും വിളിച്ചു പറയിച്ചു.ബ്ലെസി എന്ന നല്ല സിനിമ മാത്രം എടുത്ത സംവിധായകന്റെ കാഴ്ച ,പളുങ്ക്,പ്രണയം ഒക്കെ കോപ്പിയടിയാണ് പോലും .പദ്മരാജന്‍ ,ഭരതന്‍,ലോഹിതദാസ് എന്നിവര്‍ക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ പ്രതിഭ എന്ന് കേട്ടിഘോഷിച്ച ബ്ലെസിയില്‍ നിന്നും ഇത്തരം ഒന്ന് മലയാളലോകം പ്രതീഷിച്ചില്ല.ഏതോ ചാനലില്‍ ഇതേ കുറിച്ച് വന്ന ഇന്റര്‍വ്യൂ വില്‍ ബ്ലെസി ഇത് നിഷേധിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് തന്റെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായ കഥകള്‍ ആണ് ഇതൊക്കെ എന്ന്.ഇന്നലെ സലിം കുമാര്‍ അതിനു കൃത്യമായി രസകരമായി  മറുപടി പറഞ്ഞു." ഇപ്രാവശ്യം ഓസ്കാര്‍ കിട്ടിയത് എന്റെ മനസ്സിലെ കഥക്കായിരുന്നു എന്ന് "

 മുന്‍പ് പ്രിയദര്‍ശന്‍  ചിത്രങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ കോപ്പിയടിയായിരുന്നു .പക്ഷെ അത് നമ്മള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു വരുമ്പോളേക്കും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.എന്നാലും വളരെ മനോഹരമായിയാണ് അദ്ദേഹം ഓരോ ചിത്രവും ഉണ്ടാക്കിയത്.ഹാസ്യവും ,സെന്റിയും ഒക്കെ കൂട്ടി കലര്‍ത്തി ജനത്തെ പിടിച്ചിരുത്തി.ഇപ്പോള്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് കാര്യം അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്‌  പ്രിയന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ മലയാളത്തില്‍ അത്ര പച്ച പിടിക്കുന്നില്ല.എന്നാലും ഇപ്പഴും  പലപ്പോളായി അദ്ദേഹം അതിനു ശ്രമിക്കുന്നുമുണ്ട്.പക്ഷെ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും കോപ്പിയടി  അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ല .അതെ സാധനം അദ്ദേഹം മറ്റു ഇന്ത്യന്‍ ഭാഷകളില്‍ സൂപ്പര്‍ ഹിററുമാക്കി.

ഇക്കിളി ചിത്രങ്ങള്‍ മാത്രം പുനര്‍അവതരിച്ചു പണം ഉണ്ടാക്കുന്ന സുരേഷ് കുമാറും ഒരു അര്‍ത്ഥത്തില്‍ മോഷ്ടാവ് തന്നെയല്ലേ .(പണം കൊടുത്താണ് പുനര്‍ സൃഷ്ടി  എങ്കിലും പഴയവയില്‍ നിന്നും പലതും അടിച്ചു മാറ്റുനില്ലേ ,അവരുടെ ഭാഷയില്‍ അതിനു inspiration എന്നാണ്  പറയുക മോഷണം എന്ന് പറയില്ല.)പഴയ നല്ല ചിത്രങ്ങള്‍ പുതുതല മുറക്ക് കാണിക്കണം എന്ന വ്യാജേനയാണ് അദ്ദേഹം ഇക്കിളി ചിത്രങ്ങള്‍ റീ മയ്കിംഗ് നടത്തുന്നത് .എത്രയോ ഇതിലും നല്ല ചിത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എങ്കിലും പുതു തലമുറയെ അതൊന്നും കാണിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് താല്പര്യം ഇല്ല.കാരണം അതില്‍ ഇക്കിളി രംഗങ്ങള്‍ക്ക് സാധ്യത ഇല്ല എന്നതു  കൊണ്ട് തന്നെ.

ഏതൊക്കെ എവിടുന്നൊക്കെ കടം എടുത്താലും അത് ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ഇവിടുത്തെ പ്രേക്ഷകര്‍ അത് രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കും .അതില്‍ അവര്‍ക്ക് രസിക്കുവാന്‍ പറ്റിയ കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവണം എന്ന് മാത്രം.എല്ലാവര്ക്കും എല്ലാ  ഭാഷയും മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ.ലോകത്താകമാനം ഒരു ഭാഷയിലാണ് സിനിമ എങ്കില്‍ നമ്മുടെ പുതു തലമുറ കഷ്ട്ടപെട്ടു പോകും .അതൊരിക്കലും ഉണ്ടാവാത്തത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ മോഷ്ടാക്കളായ സിനിമാക്കാര്‍ക്ക് എപ്പോളും കഞ്ഞികുടിച്ചു പോകാം.

പക്ഷെ സലിംകുമാര്‍ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം എന്തായാലും നടപ്പിലാക്കണം .കട്ടിട്ട് ആളാകുന്നവര്‍ക്ക് അവാര്‍ഡ്‌ കൊടുക്കുവാന്‍ പാടില്ല.ഇങ്ങിനത്തെ സംസ്കാരം ഒരിക്കലും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കരുത് .
 

Friday, July 20, 2012

എന്റെ അച്ഛന്‍

ബൈക്ക് സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ഇട്ടു ,ദേഹം വല്ലാത്ത വേദന ..അവിടിവിടെ മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌ .വരാന്തയിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോള്‍ പരിചിതരും അല്ലാത്തതുമായ കുറെ മുഖങ്ങള്‍ പൂമുഖത്തു കണ്ടു .എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് കാര്‍മേഘം കെട്ടികിടന്നിരുന്നു.ഏതു നിമിഷവും മിന്നലും ഇടിയും ഉണ്ടാകാം .എല്ലാം നേരിടണം ,ഞാന്‍ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ .അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു പോയി എന്ന് ആശ്വസിച്ചു .


              നാട്ടിലെ പ്രമുഖര്‍ ആയ  സമുദായ നേതാക്കള്‍ എന്ന് നാട്ടുകാര്‍ പട്ടം കൊടുത്തവര്‍ ആണ് വരാന്തയില്‍  .അപകടം മണത്തുവെങ്കിലും എല്ലാവരോടും ചിരിച്ചു എന്ന് വരുത്തി അകത്തേക്ക് കയറി ,ആരും ഒന്നും ചോദിച്ചുമില്ല തിരിച്ചു ചിരിച്ചുമില്ല .അകത്തു കുടുംബക്കാര്‍ ആയിരുന്നു. മാമന്‍ മാരും മറ്റും കൂട്ടത്തിലുണ്ട്  .ഒരു മൂലയില്‍ അമ്മയും പെങ്ങളും ..അമ്മ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ,മുഖം കണ്ടാല്‍ അറിയാം .മഴവെള്ളം പോലെ കണ്ണില്‍ കണ്ണുനീര്‍ കെട്ടി കിടക്കുന്നു .പെങ്ങളുടെ മുഖവും വാടിയിട്ട്ണ്ട് .
   എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്മ  എന്റെ അടുത്ത് വരുവാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും മാമന്മാര്‍ തടഞ്ഞു.

    "വേണ്ട .ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ട ,രാമകൃഷ്ണന്‍ വരട്ടെ ,ഉമ്മച്ചി പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് നാടുച്ചുറ്റുന്ന അലവലാതി ".

അച്ഛന്‍ വരട്ടെ എന്നാണ് പറയുന്നത് .കാര്യം അത്ര സീരിയസ് ഒന്നുമല്ല ,പക്ഷെ ഇവരൊക്കെ സീരിയസ് ആയി കാണുന്നു .പെങ്ങളുടെ സ്നേഹിതയെ ,റസിയയെ ബൈക്കില്‍ കയറ്റി വരുന്ന വഴി കുറേപേര്‍ തടഞ്ഞു ,വാക്കേറ്റമായി ,അടിയായി ,പോലീസ്  സ്റ്റേഷന്‍ വരെ എത്തി. ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ പൂവാലന്മാര്‍ ഉപദ്രവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ രക്ഷ്പ്പെടുത്തിയതാണ് .പോലീസുകാര്‍ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി  അവര്‍ കാര്യങ്ങള്‍ വേണ്ട വിധത്തില്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തു ,ഉപദ്രവിച്ചവരെ പിടിച്ചു എന്നാണ് അറിഞ്ഞത് .കുറെ സദാചാര വാദികള്‍ .പക്ഷെ ഒക്കെയും മിന്നല്‍ വേഗത്തില്‍ നാട്ടില്‍ പടര്‍ന്നു .ഞാനും റസിയും കമിതാക്കള്‍ എന്ന് വരെ പറഞ്ഞു പരത്തി.

       കുറച്ചു മണിക്കൂര്‍ ആകാംഷയോടെ ,പേടിയോടെ അച്ഛന്റെ വരവും കാത്തിരുന്നു .പുറത്തു തകൃതിയായി എന്തൊക്കെയോ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്നു .ആരും എന്റെ അടുക്കല്‍ വന്നില്ല ,അവര്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുവാന്‍ താല്‍പര്യവും ഇല്ലായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ ബൈക്കിന്റെ ഒച്ച അടുത്തടുത്ത്‌ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു ,എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും കൂടി കൂടി വന്നു .അച്ഛന്‍ അകത്തേക്ക് വരും മുന്‍പേ അവര്‍ തമ്മില്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു .ഒന്നും ക്ലിയര്‍ ആയി കേള്‍ക്കുന്നില്ല.

    അച്ഛന്‍  മുറിയിലേക്ക് കയറി ,കൂടെ മറ്റു ചിലരും അമ്മയും,ഞാന്‍ ഭയത്തോടെ എഴുനേറ്റു ..കൈകാലുകള്‍ വിറച്ചു തുടങ്ങി ,എന്തായാലും നല്ല വാര്‍ത്തകള്‍ അല്ലല്ലോ കേട്ടിരിക്കുക .ഒരടി പ്രതീഷിച്ചു ഞാന്‍ നിന്നു.അച്ഛന്‍ എന്റെ മുഖത്ത് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ,പിന്നെ മൊത്തത്തിലും .ഞാന്‍ ഒന്ന് കൂടി ചൂളി.പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചു എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

"അവര്‍ കുറെ തല്ലിയോ മോനെ ?വേദനയുണ്ടോട ?സാരമില്ല മോന്‍ അരുതാത്തതൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ "

പിന്നെ എന്റെ ദേഹത്ത് സ്നേഹത്തോടെ തലോടാന്‍ തുടങ്ങി .ചോര ഒലിക്കുന്ന മുറിവുകള്‍ തുടക്കാന്‍ തുടങ്ങി എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി .കണ്ടു നിന്നവര്‍ അന്ധാളിപ്പോടെ പരസ്പരം നോക്കി.എന്തോ പറയാന്‍ വന്ന മാമനെ അച്ഛന്‍ കൈകൊണ്ടു തടഞ്ഞു ,

   "എന്തെങ്കിലും കേട്ടാല്‍ ചാടി തുള്ളി വാളെടുക്കുകയല്ല വേണ്ടത് ,അത് അന്യേഷിക്കണം .ഞാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ വരുന്ന വഴിക്കു അറിഞ്ഞു .അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചങ്ങാതിയായ പോലീസുകാരന്‍ ശശിയെയും കൂട്ടി അബൂബക്കര്‍ ഹാജിയെയും  കണ്ടിട്ടാണ് വരുന്നത് .മകള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌ ,അയാള്‍ക്ക്‌ വിശ്വാസവും ആയി .നിങ്ങളെ പോലെ കുറെയെണ്ണം അവിടെയും കൂടിയിട്ടുണ്ട്.സമുദായത്തില്‍ സ്പര്‍ധ ഉണ്ടാക്കുവാന്‍ .ഒരു ഹിന്ദു ചെക്കന്റെ കൂടെ തട്ടം ഇട്ട പെണ്ണ് ബൈക്കില്‍ കയറിയാല്‍ നമ്മുടെ മതവും ജാതിയും നശിക്കുമെങ്കില്‍ അതങ്ങ് നശിക്കട്ടെ .ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീഴുമെങ്കില്‍ അതും ആയികൊള്ളട്ടെ .ആദ്യം നമ്മള്‍ മനുഷ്യര്‍ എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം .അവിടെ ജാതിയോ മതമോ ഒന്നും കടന്നു വരരുത് ,എപ്പോളും മനുഷ്യനായി ജീവിച്ചാല്‍ തന്നെ ഈ ലോകത്തെ അക്രമങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാവും ..പക്ഷെ കുറെയെണ്ണം ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ഹിന്ദുവെന്നും മുസല്‍മാന്‍  എന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞു മനുഷ്യന്മാരെ വേര്‍തിരിക്കാന്‍ .അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം വേറെയാണ് അതൊന്നും ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല ."

വീട്ടിലേക്കു വന്നവര്‍ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് ഇറങ്ങിപോയി .അവര്‍ അച്ഛനെ പ്രാകിയതാവം ,കുറ്റപെടുതിയതാവം .ഞാന്‍ ആദ്യം കാണുന്നത് പോലെ അച്ഛനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി .എന്നെയും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ടു അച്ഛന്‍ മുറിയുടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി ,അമ്മയുടെ തേങ്ങല്‍ പുറത്തേക്കു ചാടി .ഞാനും അച്ഛനെ വട്ടം ചുറ്റിപിടിച്ചു ,ആ കൈകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഞാന്‍ പൂര്‍ണസുരക്ഷിതന്‍ ആണെന്ന ബോധം എന്റെ എല്ലാ വിഷമങ്ങളും അകറ്റി.

കഥ:പ്രമോദ്‌ കുമാര്‍ .കെ.പി

Thursday, July 19, 2012

ഷവര്‍മ ശവമാക്കും ....പേരയ്ക്ക പേഷിയന്റും

       നമ്മള്‍ പണ്ടൊക്കെ ഹോട്ടല്‍ ഭക്ഷണത്തിന് വാശി പിടിക്കുമ്പോള്‍ അമ്മ നമ്മളോട് പറയുമായിരുന്നു ,ഹോട്ടല്‍ തീറ്റ നല്ലതിനല്ല ,അവിടുത്തെ അടുക്കള കണ്ടാല്‍ നീയൊന്നും പിന്നെ ജീവിതത്തില്‍ അവിടെ കയറില്ല .ഇന്നലെ ന്യൂസ്‌ കാണുന്നതുവരെ ഹോട്ടല്‍ അടുക്കള കണ്ടതുമില്ല അതിന്റെ അര്‍ഥം അത്ര പിടികിട്ടിയുമില്ല .പക്ഷെ ഇന്നലെ അയ്യോ ഞെട്ടി പോയി ,വിസര്‍ജ്യ വസ്തുക്കള്‍ക്ക് നടുവില്‍ ഒരു ഹോട്ടല്‍ അടുക്കള .അവിടെ ദുര്‍ഗ്ന്ദം സഹിച്ചു മാലോകര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്ന തൊഴിലാളികള്‍.എന്തൊക്കെ നമ്മുടെ ഭക്ഷണത്തില്‍ കയറിയിരിക്കും ?


സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ആണ് നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തില്‍ സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് .കഴിഞ്ഞ ദിവസം തലസ്ഥാനത്തെ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ നിന്ന് ഷവര്‍മ കഴിച്ച ഒരു യുവാവ് മരണപെട്ടു ,പലരും ആശുപത്രിയിലും ആയി.ആശുപത്രിയില്‍ ആയ  ഷോബി തിലകന്‍ എന്ന  നടന്‍ തിലകന്റെ മകന്‍ അടുത്ത് വളരെ സീരിയസ് ആയി കിടന്ന പയ്യന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് തിരക്കിയപ്പോളാണ് കാര്യം പിടികിട്ടിയത്.പയ്യനും അതെ ഹോട്ടലില്‍ നിന്ന് ഷവര്‍മ കഴിച്ചിരുന്നു .അപ്പോള്‍ തന്നെ കംപ്ലൈന്റ്റ്‌ കൊടുത്തതിനാല്‍ മറ്റേതോ വഴിക്ക് മാറി മറിഞ്ഞു പോകേണ്ടിയിരുന്ന യുവാവിന്റെ മരണകാരണം പിടികിട്ടി.യുവാവ് ബാംഗളൂര്‍ക്ക് പോകുമ്പോള്‍ രാത്രി കഴിക്കാന്‍ ഷവര്‍മ പാര്സല്‍ വാങ്ങിയിരുന്നു ,ബസില്‍ നിന്ന് അത് കഴിച്ച യുവാവിനു രാത്രിതന്നെ  അസ്വസ്ഥത അനുഭവപെട്ടിരുന്നു,പിറ്റേന്ന് ബാംഗ്ലൂര്‍ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ അഡ്മിറ്റ്‌ ആയെങ്കിലും ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാനായില്ല .തക്ക സമയത്ത് ചികിത്സ ലഭിച്ചവര്‍ സുഖം പ്രാപിച്ചു വരുന്നു.ഇതിന്റെ വേറെ ഒരു രസം ആറു മാസം മുന്‍പ് ഇതേ ഹോട്ടലില്‍ നിന്ന് പഴകിയ ഭക്ഷണം പിടിച്ചെടുത്തിരുന്നു ,അതു അറിയാവുന്നവര്‍ തന്നെ വീണ്ടും അവിടുന്ന് കഴിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു ,ഇന്നലെ ഷോബി  തിലകന്‍ തന്റെ അനുഭവം ഒരു ചാനലില്‍ വെളിപെടുതിയതാണ് .

  ഭൂരിഭാഗത്തിന്റെ  അന്യ നാട്ടിലെ ജീവിതവും ഇന്റെര്‍നെറ്റിന്റെ വ്യാപക പുബ്ലിസിറ്റിയും നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ വേണ്ടുന്നതും വേണ്ടാത്തതും ഒക്കെ അനുകരിച്ചു ഇവിടുത്തെ ഭക്ഷണ സംസ്കാരം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു.കെ.എഫ് .സി ,മാക്‌ ഡോണല്‍ഡ ,കൊകേകോള ,പെപ്സി  എന്നിവയൊക്കെ നമ്മള്‍ അങ്ങിനെ ജനപ്രിയമാക്കിയതാണ് .തിന്നുന്ന കുടിക്കുന്ന ഓരോ ആള്‍ക്കും അറിയാം അത് നമുക്ക് പ്രോബ്ലും ഉണ്ടാക്കുന്നതാനെന്നു ,പക്ഷെ നമ്മള്‍ ഇതിനെതിരായി ബര്‍ഗര്‍ ചവച്ചു പെപ്സി കുടിച്ചാണ് ഫേസ് ബൂക്കില്‍ കമന്റ്‌ ഇടുക.അതാണ്‌ മലയാളി.അവന്‍ അവരുടെ മക്കളെയും ഇതൊക്കെ തിന്നുവാന്‍ പ്രെരിപ്പിക്കുന്നു .അങ്ങിനെ കുറെ രോഗികള്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കപെടുന്നു.

   അങ്ങിനെ ഗള്‍ഫില്‍ നിന്ന് നമ്മള്‍ കടം കൊണ്ടതാണ് ഷവര്‍മ ,ഗള്‍ഫിലെ ഷവര്‍മ അല്ല ഇവിടുത്തെതെന്നും നമ്മള്‍ക്ക് അറിയാം ,പക്ഷെ നമ്മള്‍ ഇതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു . ഷവര്‍മ ചൂടോടെ കഴിക്കണമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ അതില്‍ ചേര്‍ക്കുന്ന പച്ച മുട്ടയില്‍ അണുവികിരണം ഉണ്ടാവുമെന്നും അതാണ് ഇതിനൊക്കെ കാരണം എന്നും റസ്റൊരന്റ്റ്  അസോസിയേഷന്റെ പ്രമുഖന്‍ ഇന്നലെ പ്രസ്താവിച്ചു ,ഇതൊക്കെ അറിയുന്നവര്‍ പിന്നെ എന്തിനു പാര്‍സല്‍ കൊടുക്കുന്നു .ഷവര്‍മ പാര്‍സല്‍ കൊടുക്കില്ല എന്ന് പറയരുതോ ?അപ്പോള്‍ ബിസിനെസ്സ് കുറയും ,അത് കൊണ്ട് അറിയാവുന്ന കാര്യം മറച്ചു പിടിച്ചു നാട്ടുകാര്‍ ചത്താലും സാരമില്ല  പണം ഉണ്ടാക്കുക തന്നെ ലക്ഷ്യം.പപ്സ് ,മീറ്റ്‌ റോള്‍,ബര്‍ഗര്‍ എന്നിവയുടെ ആയുസ്സ് വെറും ആറു  മണിക്കൂര്‍ മാത്രം ആണ് പോലും .വില്‍ക്കുന്നവനു അത് അറിയാം പക്ഷെ നമ്മളോടു  പറയില്ല.

          ഇതു ഹോട്ടലിലെ മാത്രം കാര്യമല്ല ,നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ ഹര്‍ത്താലും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും കൊലയുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല .എല്ലാം അന്യരില്‍ നിന്നും വാങ്ങുന്നതാണ് .അവര്‍ക്ക് അത് കേരളത്തില്‍ കേടു കൂടാതെ വില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ അതില്‍ ചില കൃത്രിമ പണികള്‍ ചെയ്യണം ,അത് നമ്മള്‍ക്ക് കേടു വരുന്നതാണോ ,നമ്മെ കൊല്ലുന്നതാണോ എന്നൊന്നും അവര്‍ക്ക് പ്രശ്നമല്ല.അവര്‍ക്ക് ലാഭം കിട്ടണം.അത് കൊണ്ടാണ് വിഷം കലര്‍ന്ന് എന്ന്  ബോധ്യം ഉള്ള പച്ചകറികള്‍ നമ്മള്‍ വാങ്ങുന്നത്‌ .ഇപ്പോള്‍ ഫ്രൂട്ട് കടകളില്‍ ഈച്ചകള്‍ കാണാറില്ല ,കാരണവും വിഷം തന്നെ .ഇപ്പോള്‍ പഴവര്‍ഗങ്ങളില്‍ കളര്‍ അടിച്ചു ജനത്തെ ആകര്ഷിച്ചാണ് വില്പന ,ഇന്നലെ കോഴികോടില്‍ നിന്നും ഒരാള്‍ വാങ്ങിയ പേരയ്ക്ക തൊലി കളഞ്ഞു ഏതോ കളര്‍ വിഷത്തില്‍ മുക്കി വെച്ചതായിരുന്നു ,പരിശോധിച്ചവര്‍ പറഞ്ഞത് കാന്‍സര്‍ ഉണ്ടാക്കാവുന്ന വിഷ മാണ്  അതെന്നാണ്‌.അതും തായ്‌ലാന്‍ഡ്‌ ഇറക്കുമതി ,ഒരു ചെക്കിങ്ങും ഇല്ലാതെ വിഷം നമ്മളെ തീറ്റിക്കുന്നു.കളറിലും പുതുമയിലും അടിമപെട്ട് നമ്മള്‍ വലിയ വില കൊടുത്തു അത് വാങ്ങുന്നു .

                 ഇപ്പോള്‍ തകൃതിയായി ഹോട്ടലില്‍  പരിശോധനകള്‍ നടക്കുന്നു ,പഴകിയവ പിടിക്കുന്നു ,ചില ഹോട്ടലുകള്‍ പൂട്ടിക്കുന്നു .ഷവര്‍മ നിരോധിക്കുന്നു .ഇതു എത്ര കാലം ?ഇതിന്റെ ചൂടൊക്കെ ആറും  വരെ മാത്രം .പിന്നെയും ഇതേ ഹോട്ടല്‍ തുറക്കും ,നമ്മള്‍ വീണ്ടും അവിടെ തന്നെ പോയി വിഷം വാങ്ങി കഴിക്കും ,പ്രശ്നം ഉണ്ടാവുന്നത് വരെ ആരും ഇടപെടുകയും ഇല്ല .നമ്മള്‍ മലയാളീസ് ആയി പോയില്ലേ .എല്ലാറ്റിനും എടുത്തു ചാട്ടം മാത്രം പിന്നെ ആ വഴിക്ക് കാണില്ല.

                    നമ്മള്‍ ഇത് പോലത്തെ ഫാസ്റ്റ് ഫുഡ്‌ സംസ്കാരം ഉപേഷിച്ചാല്‍ അല്ലെങ്ങില്‍ കുറച്ചാല്‍ മാത്രം ഇതിനു ഒരു അറുതി വരും .അല്ലെങ്ങില്‍ പലപ്പോഴായി ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും .അധികാരികള്‍ ഇപ്പോള്‍ ജാഗരൂഗരാനു താനും .ചാനലുകളും പിന്നാലെ ഉണ്ട് .അവര്‍ക്ക് ഇതിലും നല്ലതൊന്നു കിട്ടിയാല്‍ അവര്‍ ഇതും വേണ്ടെന്നു വെക്കും.
                 
                        കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു ചങ്ങാതി തമാശയായി എങ്കിലും ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു .ആലപുഴയില്‍ ഒരു വിദ്യാര്‍ഥി കൊല്ലപെട്ടിട്ടു ചാനലുകളും  രാഷ്ട്രീയക്കാരും എന്തെ കാര്യമായി  പ്രതികരിച്ചില്ല ?ഉത്തരവും അവന്‍ തന്നെ പറഞ്ഞു "ഒന്നാമത് അടുത്തൊന്നും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഇല്ല മുഖ്യമായി അതിനു പിന്നില്‍ സി .പി.എം  അല്ല എന്നും എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം "

വാല്‍കഷ്ണം : ദേശിയ മൃഗമായ കടുവയേയും പക്ഷിയായ മയിലിനെയും പിന്നെ മാനിനേയും ഉപദ്രവിച്ചാല്‍ കൊടുക്കുന്ന അതെ ശിക്ഷ ദേശിയ ഫലമായ മാങ്ങയില്‍ വിഷം ചേര്‍ക്കുന്നവനും മാങ്ങക്ക് കല്ലെരിയുന്നവനും കൊടുക്കേണ്ടേ ?




Tuesday, July 17, 2012

വീണ്ടും കേരളത്തില്‍ ഒരു പാര്‍ട്ടി കൂടി ?

ഇപ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ അധികാരത്തിനു വേണ്ടിയാണ് .എപ്പോളെങ്കിലും അതിന്റെ സ്വാദ് അറിഞ്ഞവര്‍ അതില്‍ തന്നെ മുറുക്കെ പിടിക്കുവാന്‍ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും പയറ്റുന്നു .അത് കൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ദേശത്തില്‍ ഇത്രയധികം പാര്‍ട്ടികള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത് .അങ്ങിനെ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്‌ ,കൊണ്ഗ്രെസ്സ് ,ജനത  ഒക്കെ പിളര്‍ന്നു .ചിലത് വീണ്ടും ഒന്നായി ,ചിലത് മറുകണ്ടം ചാടി,ചിലത് വീണ്ടും പിളര്‍ന്നു  .കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്‌ തന്നെ പിളര്‍ന്നു എ  മുതല്‍ ഇസെഡ്  വരെയായി .ആര്‍ക്കെങ്കിലും മന്ത്രി പണിയോ സ്ഥാനമാനങ്ങളോ കിട്ടാതെ വരുമ്പോള്‍ അവന്‍ അവന്റെ പേരില്‍ പാര്‍ട്ടി തുടങ്ങുകയാണ് .അതിനു ഒരു തത്വമോ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.അങ്ങിനത്തെ കുറെ ഈര്‍ക്കില്‍ പാര്‍ട്ടികള്‍ വലിയ കക്ഷികളെ വിറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തി ആളാകുന്നു . ജനങ്ങളെ സേവിക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചു രാഷ്രീയ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്നവര്‍ വിരളമാണ് .എല്ലാവര്ക്കും നോട്ടം സ്വന്തം കീശയും കുടുംബത്തിന്റെ ആസ്തിയും വര്‍ധിപ്പിക്കല്‍ ആണ്.

         മുസ്ലിം ഉന്നമനത്തിനു ഉണ്ടായ ലീഗ് ആദ്യ കാലത്ത് അതിന്റെ കര്‍ത്തവ്യം നന്നായി ചെയ്തു എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം ,പഴയ നേതാക്കള്‍ ,അവര്‍ സ്വന്തം ആള്‍ക്കാരെ പൊതുധാരയില്‍ എത്തിക്കാന്‍  നന്നായി പ്രയത്നിച്ചു ,എന്നും അവര്‍ക്കിടയില്‍ അടിച്ചമര്‍ത്ത് പെട്ടിരുന്ന വിദ്യാഭാസം ,പ്രത്യേകിച്ചും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ അതിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍,ഗുണങ്ങള്‍  നിരത്തി ഓരോ പൌരനും നേടേണ്ട ആവശ്യം വിവരിച്ചു .അതിന്റെ ഫലമായി അവര്‍ പഠിച്ചു .ഇന്ന് കേരളത്തിലെ മുസ്ലിംകള്‍ നല്ല നിലയില്‍ എത്തിയതിനു കാരണം പഴയ നേതാക്കന്മാരുടെ ഈ നിര്‍ബന്ധ ബു ദ്ധി തന്നെയാണ്  ,മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ മുസ്ലിങ്ങളില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും ഇപ്പോളും വളരെ പരിതാപകമായ നിലയിലാണ് .അവരെ സഹായിക്കാന്‍ ഒരു സംഘടന ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ് അത്.പണ്ട്  കൂടുതല്‍ പേരും സമൂഹത്തിനു വേണ്ടിയാണ് രാഷ്ട്രീയം ഉപയോഗിച്ചത്.ഇന്നത്തെ ലീഗ് നേതാക്കളുടെ കാര്യം എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം.
   
     ജന്മികളും,മുതലാളിമാറും ഊറ്റുന്ന തൊഴിലാളികളെ സംരക്ഷിക്കാനും പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടായി ,അവരാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ മുതലാളി പാര്‍ട്ടി.ഗാന്ധിജി ആദര്‍ശങ്ങള്‍ പൊലിപ്പിച്ചു കാട്ടി വോട്ട് നേടിയവരും ഇന്ന് പൊതു ജനങ്ങളെ മറന്നു.എല്ലാവര്ക്കും അധികാരം എന്ന അപ്പകഷ്ണം മതി.അപ്പോള്‍ ചിലര്‍ മാത്രം അപ്പം തിന്നാല്‍ മതിയോ ?ഒന്ന് രണ്ടു സമുദായ നേതാക്കള്‍ക്ക് അത് സഹിച്ചില്ല ,നമ്മള്‍ ഭൂരിപക്ഷം അവഗണിക്കപെടുന്നു എന്ന് അവര്‍ ചാനലില്‍ കൂടി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു ,ഭരണ ,പ്രതിപക്ഷ പാര്‍ട്ടിക്കെതിരെ ഭീഷണി വരെ ഉണ്ടായി ,ശരിദൂരം ,സമദൂരം എന്നിങ്ങനെ കുറെ ദൂരമുണ്ടാക്കി രണ്ടു പ്രമുഖ പാര്‍ട്ടികളെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി. ആരും മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല.അങ്ങിനെ അവരുടെ മനസ്സില്‍ പുത്തന്‍ ആശയം വന്നു ,അവര്‍ക്ക് പണി കൊടുക്കുക .അതിനു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കുക .

    അങ്ങിനെ ഒരു നേതാവ് മുന്നിട്ടെറങ്ങി ..അയാള്‍  ഇന്ന് പറയും ഇതാ പാര്‍ട്ടി വന്നു .പിറ്റേന്ന് പറയും ഇല്ല നമുക്ക് അതില്‍ താല്പര്യം ഇല്ല .എന്നാലും അണികള്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നു അത് കൊണ്ട് ആലോചിച്ചു  കുറച്ചു സമയം കഴിയും രൂപപ്പെടാന്‍ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞ ദിവസം പെട്ടെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നു ,രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളില്‍ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കും,അതില്‍ ഇത് പോലെ അപ്പകഷ്ണത്തിന് വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന എല്ലാ മതസ്ഥരെയും,ജാതികളെയും  ഉള്‍കൊള്ളിക്കും എന്നൊക്കെ.

എന്തായാലും പാര്‍ട്ടി വരട്ടെ ,അടിച്ചമര്‍ത്ത പെട്ട ഭൂരിപക്ഷം തല പൊക്കട്ടെ ,ന്യുനപക്ഷം വീണ്ടും അടിയിലേക്ക് പോകട്ടെ .പിന്നെ അവര്‍ വേറെ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കി വീണ്ടും മുകളില്‍ എത്തട്ടെ .അങ്ങിനെ നമ്മള്‍ പൊതുജനം എന്ന കഴുതകള്‍ എപ്പോളും വോട്ട് നല്‍കി ഇവരുടെ തോന്നിയവാസങ്ങള്‍ക്ക്  പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു  കൊണ്ടെയിരിക്കട്ടെ .എന്നാല്‍ മാത്രമേ ആര്‍ക്കെങ്കിലുംഒക്കെ  നമ്മുടെ നികുതി പണം ചിലവാക്കുവാന്‍ കഴിയൂ .അല്ലെങ്കില്‍ അത് ലാപ്സ് ആയി പോകും .